Poznaj przeszłość Warszawy

Otwock – Wikipedia, wolna encyklopedia

Otwock – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Otwock
Rzeka Świder, Teatr im. Stefana Jaracza, Ratusz miejski, LO im. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, Budynek w stylu „Świdermajer przy ul. Kościelnej”
Rzeka Świder, Teatr im. Stefana Jaracza, Ratusz miejski, LO im. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, Budynek w stylu „Świdermajer przy ul. Kościelnej”
Herb Flaga
Herb Otwocka Flaga Otwocka
Państwo  Polska
Województwo mazowieckie
Powiat otwocki
Gmina gmina miejska
Aglomeracja warszawska
Prawa miejskie od 1916 r.
Prezydent miasta Zbigniew Szczepaniak
Powierzchnia 47,31 km²
Ludność (2011)
• liczba
• gęstość

44 487
940 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 22
Kod pocztowy od 05-400 do 05-403
Tablice rejestracyjne WOT
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Otwock"
Otwock
52°07′N 21°16′E / 52.117, 21.267Na mapach: 52°07′N 21°16′E / 52.117, 21.267
TERC
(TERYT)
1142017021
Hasło promocyjne: Miasto z dobrym klimatem
Urząd miejski
ul. Armii Krajowej 5
05-400 Otwock
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Otwock (wymowa ?/i) – miasto i gmina w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim, w Dolinie Środkowej Wisły, nad rzeką Świder. Otwock wchodzi w skład aglomeracji warszawskiej, a od centrum stolicy oddalony jest o około 25 km. Miasto jest siedzibą powiatu otwockiego.

Do 1916 roku tereny obecnego Otwocka częściowo należały do gminy wiejskiej Otwock (od 1917 r. przemianowanej na gminę Karczew).

Spis treści

[edytuj] Położenie

Według danych z roku 2002[1] Otwock ma obszar 47,33 km², w tym:

  • użytki rolne: 29%
  • użytki leśne: 23%

Miasto stanowi 7,69% powierzchni powiatu.

Sąsiednie gminy: Celestynów, Józefów, Karczew, Konstancin-Jeziorna, Wiązowna.

[edytuj] Nazwa

Nazwa obecnego miasta Otwocka nawiązuje bezpośrednio do dawnej, centralnej siedziby dóbr otwockich, którą był pobliski Otwock Wielki. Sprzyjało temu wydzielenie w XIX i XX w. terenów obecnego miasta Otwocka z tychże dóbr i potoczne określanie tej ziemi, jako „fragmentu dóbr Otwock”. W XV-wiecznych zapiskach dotyczących Otwocka Wielkiego, nazwa wsi pojawia się kilkukrotnie zapisana jako: Otwosko (1407 – w związku ze sporną sprawą graniczną między Ostrowcem a Otwockiem[2]), Othwoczsko (1408), Othwoczsk (1413), Odwoczsko (1429), Odwoczsko (1437). Średniowieczna nazwa brzmiała Otwocsko. Powstała ona z dodania przyrostka -ьsko do wyrażenia ot- woda. Staropolskiemu ot odpowiadają dzisiejsze od i ot. Użycie takiego wyrażenia mogło być związane z położeniem miejscowości w obfitym w wodę starorzeczu Wisły[3].

[edytuj] Historia

Otwock jako miejscowość sanatoryjno-uzdrowiskowa zaistniał dzięki budowie Kolei Nadwiślańskiej pod koniec XIX w – Otwock Sanatoryjny. Jednym z prekursorów działalności wypoczynkowej był malarz i rysownik Michał Elwiro Andriolli, który w roku 1880 zamieszkał na północ od Karczewa w folwarku Anielin zakupionym od Zygmunta Kurtza, byłego właściciela majątku Otwock Wielki. Status uzdrowiska nadała całemu regionowi działalność karczewskiego lekarza dra Józefa Mariana Geislera, który jako pierwszy otworzył gabinet w Otwocku – najpierw tylko w czasie sezonu, później zaś przeniósł się tu na stałe, gdzie do dziś dnia przy ulicy Dr. J. Geislera można oglądać pozostałości jego domu. W 1893 r. utworzył pierwsze w Polsce stałe sanatorium nizinne chorób płuc.

Otwock, a konkretniej zlokalizowany w nim Zakład dla Nerwowo i Psychicznie Chorych Żydów „Zofiówka”, był jednym z 24 miejsc, gdzie rozpoczęto hitlerowską akcję T4 mającą na celu eksterminację niepełnosprawnej psychicznie ludności, a będącą wstępem do uruchomienia eksterminacji na szeroką skalę (Holocaust). W sierpniu 1942 zamordowano tam 110 niepełnosprawnych umysłowo narodowości żydowskiej.

Prawa miejskie od 1916 roku, siedziba władz powiatu, w mieście wiele willi w stylu świdermajer, zaprojektowanym przez Michała Elwiro Andriollego, przed II wojną światową uzdrowisko, gdzie przebywali m.in. Józef Piłsudski oraz Władysław Reymont – gdzie pisał „Chłopów”, w czasie II wojny światowej utworzono getto, które zlikwidowano 19 sierpnia 1942 roku, wywożąc mieszkających tam Żydów do obozów zagłady. W czasie wojny liczba mieszkańców spadła z 20 tys. do 12 tys.

W 1924 r. Otwock został uznany za uzdrowisko posiadające charakter użyteczności publicznej[4].

W 1936 roku, jako pierwszy w Polsce, został zelektryfikowany odcinek linii kolejowej do Warszawy. Po wojnie zlikwidowano zbudowaną na początku XX wieku kolejkę wąskotorową z Jabłonny przez Warszawę do Karczewa.

W 1958 roku uruchomiono w dzielnicy Otwocka, Świerku, pierwszy w Polsce reaktor jądrowyEWA”, później drugi „Maria”. W 1967 r. miasto utraciło status uzdrowiska.

Po reformie administracyjnej zlikwidowano powiat, który przywrócono w 1999 roku. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa warszawskiego

Dziś walory turystyczne miasta i powiatu to rzeka Świder, która powoli jest oczyszczana po długoletnim okresie zanieczyszczenia, a także sosnowe lasy wchodzące w skład Mazowieckiego Parku Krajobrazowego. W pobliżu znajduje się również rezerwat przyrody „Na Torfach”.

[edytuj] Dzielnice Otwocka

Miasto na tle powiatu

Miasto Otwock nie jest oficjalnie podzielone na dzielnice, lecz obowiązują nazwy zwyczajowe[5]:

TERYT podaje następujące integralne części miejscowości wszystkie o statusie „części miasta”: Anielin, Bojarów, Jabłonna, Jabłonna-Górki, Kresy Nadbrzeskie, Ługi, Mlądz, Natalin, Soplicowo, Śródborów, Świder, Świdry Wielkie, Świerk, Teklin, Tolin, Wólka Mlądzka, Zamlądz.

[edytuj] Klimat

Średnia temperatura i opady dla Otwocka
Miesiąc Sty Lut Mar Kwi Maj Cze Lip Sie Wrz Paź Lis Gru
Średnie najwyższe temperatury [°C] 1 2 6 13 19 22 24 23 18 12 5 1
Średnie najniższe temperatury [°C] -4 -4 -1 3 8 12 13 13 9 5 1 -3
Opady [mm] 16.5 20.3 22.1 29.2 34.3 48.8 57.7 38.4 35.3 25.1 27.9 23.9
Źródło: msn weather[6] 15.12.2008

[edytuj] Demografia

Information icon.svg Osobny artykuł: Ludność Otwocka.

[edytuj] Zabytki

Urząd miasta w Otwocku
Fragment Willi Górewicza w Otwocku w stylu świdermajer. Prawdopodobnie jednej z najdłuższych drewnianych budowli w Europie
  • Ratusz z końca lat 20-tych XX w. (przebudowana willa z XIX wieku), ul. Armii Krajowej 5
  • Kościół św. Wincentego à Paulo, ul. Kopernika 1
  • Obserwatorium magnetyzmu ziemskiego, ul. Brzozowa 2
  • Obraz Matki Boskiej Swojczowskiej
  • Willa „Albinów”, ul. Lelewela 3
  • Willa „Kolonia Jadzin”, ul. Kochanowskiego 6/7/8
  • Willa, ul. Bagatela 24
  • Willa "Julia", ul. Warszawska 23
  • Dworzec Kolejki Wąskotorowej z lat 1914r., ul. Wawerska 9
  • Sąd (dawna Willa Racówka), ul. Czaplickiego 7
  • Dom ul. Zamenhofa 4
  • Dom, ul. Poniatowskiego 11
  • Kasyno z lat 30. XX w. (planowano wtedy uruchomienie tu kasyna gry, ale ostatecznie w Polsce 1918-1939 tego typu hazard nie został zalegalizowany; w tym budynku była restauracja, obecnie szkoła średnia).
  • cmentarz żydowski w Otwocku
  • schron niemiecki z 1940 r.
  • dom mieszkalny z 1924, róg ul. Zielnej i ul. Wyzwolenia
  • dawny szpital przeciwgruźliczy

[edytuj] Wspólnoty wyznaniowe

[edytuj] Edukacja

Europejskie Centrum Kształcenia Pascal w Otwocku Pascal Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych Pascal Policealna Szkoła Zawodowa

Liceum im. K. I. Gałczyńskiego w Otwocku
Szkoły wyższe
Szkoły średnie
Gimnazja
Szkoły podstawowe

[edytuj] Sport

W mieście działa od 1924 roku klub piłkarski Start Otwock, w sezonie 2008/2009 występujący w II lidze, w grupie wschodniej[7].

  • KS Vulcan 98
  • KS Vulcan
  • Otwocki Klub Sportowy (OKS)

[edytuj] Turystyka

W mieście działa od 1963 r. Oddział Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego im. Michała Elwiro Andriollego. Otwocki PTTK obecnie zajmuje się prowadzeniem:

  • Centrum Informacji Turystycznej,
  • Pracowni Krajoznawczej,
  • konserwacją i znakowaniem szlaków turystycznych,
  • gromadzeniem materiałów dotyczących historii regionu otwockiego, szeroko rozumianej tematyki grobownictwa wojennego i związanych z szlachecką przeszłością regionu.

[edytuj] Transport i komunikacja

- drogowy:

- kolejowy:

Skład pociągu Kolei Mazowieckich – model ER75 (Stadler Flirt) na stacji Otwock
  • niektóre składy dalekobieżne relacji Warszawa – Lublin

[edytuj] Komunikacja miejska

Otwock jest częścią aglomeracji warszawskiej i sieć komunikacji miejskiej nadzoruje Zarząd Transportu Miejskiego.

Obecnie kursują tylko 4 linie:

  • 702 (od 1956 jako 132[8], później jako liniaS (kurs w kierunku Świdry Wielkie), następnie od 1959 roku przekształcona w 202[9], zaś od 1985[10] jako 702)- trasa na terenie Otwocka: … – Mieszka I – Rycerka – Okrzei – Batorego – Matejki – Andriollego – Powstańców W-wy – Armii Krajowej – RATUSZ (z powrotem: Armii Krajowej – Filipowicza – Matejki –).
  • 722 - trasa na terenie Otwocka: ... – Szosa Lubelska – ...
  • N75 (nocna) - trasa na terenie Otwocka: ... – Kołłątaja – Świderska – Orla – Powstańców W-wy – Andriollego – Hoża – Karczewska – ...
  • S1 (SKM) - trasa na terenie Otwocka: ... – Świder – OTWOCK

Historyczne linie komunikacji miejskiej:

  • 220 - kursowała w latach: 1984-1985
  • 250 - kursowała w latach: 1985-1991
  • 251 - kursowała w latach: 1985-1991
  • 720 - kursowała w latach: 1985 oraz 1991-1993
  • 721 - kursowała w latach: 1985 oraz 1991-1993
  • ŚWIDRY WIELKIE - kursowała w latach: 1966-1980 (linia sezonowa, kursująca w okresie letnim w dni wolne od pracy)

[edytuj] Historia kolejki wąskotorowej

Information icon.svg Osobny artykuł: Kolej Jabłonowska.
Stacja kolejki wąskotorowej przy ulicy Wawerskiej 9A/11

W 1914 roku otwarto nowy odcinek trasy kolejki wąskotorowej WAWER – KARCZEW. Było to przedłużenie trasy kolejki jabłonowskiej istniejącej już wtedy 14 lat. Na odcinku otwockim pokrywała się z obecnymi ulicami: Turystyczną, Wawerską, Staszica, Karczewską.

Cała linia miała wtedy ponad 40 km: JABŁONNA II (Zegrzyńska) – Modlińska – Jagiellońska – zjazd nad Wisłę – bulwar wiślany – Warszawa Most – bulwar wiślany – Zamoyskiego – Grochowska – Płowiecka – Wawer – Anin – Kaczy Dół – Borków – Radość – Falenica – Jarosław – Józefów – Świder – Otwock – KARCZEW.

Początkowo linia stawała się coraz bardziej atrakcyjna. Z czasem jednak napotykano na próby wycofania kolejki jabłonowskiej. Wielokrotnie też zawieszano kursowanie linii na niektórych odcinkach, ale głównie z przyczyn wojennych.

W 1952 wskutek likwidacji środkowej części trasy doszło do rozdzielenia linii na dwa oddzielne odcinki – północny (kursujący jeszcze do 1956 roku) oraz południowy. Ostatni, czterokilometrowy odcinek kolejki OTWOCK – KARCZEW zlikwidowano w 1963 roku.

Obecnie widać charakterystycznie daleko odsuniętą zabudowę po wschodniej stronie ul. Karczewskiej i Wawerskiej. To pozostałość po trasie kolejki. Zachował się też budynek stacji (Wawerska 9A/11).

[edytuj] Współpraca międzynarodowa

Miasta i gminy partnerskie:

[edytuj] Osoby związane z Otwockiem

  • Henryk Alber (1948-2008) - gitarzysta, kompozytor, urodził się i długo mieszkał w Otwocku.
  • Michał Elwiro Andriolli (1837-1893) - kilkanaście ostatnich lat życia spędził w Otwocku, dla którego opracował projekty charakterystycznych domów drewnianych, wykorzystywane w okolicy przez następnych kilkadziesiąt lat.
  • Jerzy Baczyński (1950-) - redaktor naczelny i prezes tygodnika „Polityka”, w wieku szkolnym mieszkał w Otwocku.
  • Andrzej Bondarewski (1938-2011) - prawnik, działacz polityczny i samorządowy, poseł na Sejm,
  • Ernest Bryll (1935-) - poeta, przez pewien czas mieszkał w Otwocku.
  • Juliusz Burgin – działacz komunistyczny, funkcjonariusz Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, pułkownik LWP.
  • Kazimierz Dłuski (1855-1930) - lekarz, działacz polityczny (PPS), współzałożyciel TOPR. Zmarł w Otwocku.
  • Julia Duszyńska – pisarka.
  • Anna Dydyńska-Paszkowska – harcerka, lekarz pediatra.
  • Józef Marian Geisler (1859-1924) - lekarz, założyciel pierwszego otwockiego sanatorium przeciwgruźliczego; uznany za prekursora statusu uzdrowiskowego tej miejscowości.
  • Samuel Goldflam (1852-1932) - międzynarodowej sławy polski lekarz neurolog, współzałożyciel i wieloletni dyrektor Zakładu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych Żydów Zofiówka, zmarł w Otwocku.
  • Maciej Gołębiowski – aktor.
  • Tomasz Grochoczyński – aktor.
  • Anna Grodzka – (1954-) urodzona w Otwocku jako Krzysztof Bęgowski, polska działaczka społeczna, polityk i przedsiębiorca, założycielka i prezes Fundacji Trans-Fuzja, poseł na Sejm VII kadencji, z ramienia Ruchu Palikota.
  • Abram Gurewicz - załozyciel jednego z największych sanatoriów otwockich.
  • Wacław Her (1909-1975) - proboszcz parafii św. Wincentego a Paulo, ogromnie zasłużony w modernizacji jej kościoła (nowoczesne witraże, freski).
  • Lucyna Herc (1917-1944) - studentka Uniwersytetu Warszawskiego, następnie chemii na paryskiej Sorbonie, w wyniku wybuchu wojny 1939 zostaje żołnierzem PSZ w ZSRR, potem AL na Lubelszczyźnie; urodzona i zmarła w Otwocku, w miesiąc po bitwie pod Saską Kępą gdzie była ciężko ranna.
  • Krzysztof Janczak – aktor, piosenkarz.
  • Joanna Kasperska – aktorka.
  • Sebastian Kęska – piłkarz.
  • Urszula Kielan – lekkoatletka, medalistka olimpijska.
  • Maurycy Kochański – kierowca Formuły 3, czterokrotny Mistrz Polski.
  • Mira Kubasińska (1944-2005) - wokalistka bluesowa, pochowana w Otwocku.
  • Paweł Martyszewski (1886-1944) - lekarz, dyrektor sanatorium "sejmowego" w Otwocku (1924), organizator otwockiego szpitala powiatowego (1940).
  • Urke Nachalnik (1897-1939) - przestępca kryminalny, potem literat - autor kryminałów; osiadł w Otwocku w okresie stabilizacji życiowej.
  • Zbigniew Nosowski (1961-) - katolicki działacz społeczny, redaktor naczelny miesięcznika Więź, z Otwockiem związany od urodzenia.
  • Tadeusz Andrzej Olszański – prawnik, politolog, publicysta.
  • Anna Ostapińska – kostiumograf.
  • Marek Pąkciński (1960-) - pisarz, tłumacz, historyk literatury, naukowiec.
  • Celek Perechodnik (1916-1944) - z wykształcenia inżynier agronom, mieszkaniec Otwocka, przed wojną właściciel tutejszego kina, autor tragicznych autobiograficznych wspomnień z otwockiego getta z czasów II Wojny Światowej, wydanych pod tytułem „Spowiedź”
  • Józef Piłsudski (1867-1935) - przebywał w Otwocku wielokrotnie; m.in. w sierpniu 1915, kiedy to okupujące Warszawę władze niemieckie nie pozwoliły mu na pobyt w stolicy[11].
  • Sława Przybylska (1932-) - piosenkarka.
  • Władysław Przygoda - lekarz, właściciel jednego z otwockich sanatoriów.
  • Władysław Reymont (1867-1925) - pisarz, laureat nagrody Nobla, w młodości przez pewien czas mieszkał w Otwocku, podobno pisząc tu fragmenty Chłopów.
  • Maciej Rock (1978-) - dziennikarz, prezenter telewizyjny.
  • Leon Scheiblet (1905-1979) - nauczyciel, z wykształcenia matematyk, w latach 1933-1971 dyrektor szkoły podstawowej nr 1. w Otwocku, w okresie okupacji organizator tajnego nauczania na terenie miasta, po wojnie kilkukrotnie radny; legendarny wychowawca wielu pokoleń otwocczan.[12]
  • Kamil Sipowicz (1953-) - dziennikarz, historyk filozofii, malarz, rzeźbiarz, poeta, właściciel wytwórni fonograficznej Kamiling Co, partner Kory.
  • Piotr Sommer (1948-) - poeta, tłumacz, redaktor naczelny miesięcznika Literatura na świecie, w Otwocku ukończył szkoły, potem przez pewien czas w nich uczył.
  • Symcha Symchowicz (1921-) - polsko-kanadyjski pisarz i poeta narodowości żydowskiej, jeden z nielicznych których ominęła Zagłada.
  • Józef Szabłowskirektor Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Nauk Społecznych w Otwocku.
  • Roman Szczygieł – ksiądz.
  • Kazimierz Śladewski – poeta.
  • Tadeusz Ślusarski (1950-1998) - lekkoatleta, mistrz olimpijski w skoku o tyczce z Montrealu 1976, mieszkał w Otwocku po zakończeniu wyczynowej kariery sportowej.
  • Ludwik Wolski (1881-1953) - wieloletni proboszcz tutejszej parafii św. Wincentego a Paulo, znacznie rozbudował kościół w okresie międzywojennym, pomagał Żydom w okresie II Wojny Światowej, w 2008 r. pośmiertnie uznany przez Instytut Yad Vashem jako Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata.
  • Paweł Wypych (1968-2010) - samorządowiec, prezes ZUS, doradca prezydenta Lecha Kaczyńskiego z którym zginął pod Smoleńskiem, urodzony i wychowany w Otwocku.

[edytuj] Władze miasta

Przewodniczący Rady Miasta:

  • Dariusz Kołodziejczyk (od 2006-2010)
  • Piotr Mateusz Kudlicki (od 2010)

Prezydenci Otwocka:

Przypisy

  1. Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset (pol.). regioset.pl. [dostęp 2010-09-14].
  2. Księga ziemi czerskiej 1404-1428. Warszawa: J. T. Lubomirski, 1879. 
  3. Kazimierz Rymut: Nazwy miast Polski. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987, s. 178. ISBN 83-04-02436-5. 
  4. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 1923 r. (Dz. U. z 1924 r. Nr 14, poz. 131).
  5. Gospodarka przestrzenna na stronie Urzędu Miasta (14.02.2008).
  6. Weather averages for Otwock, POL (ang.). [dostęp 15.12.2008].
  7. Start Otwock. 90minut.pl. [dostęp 2009-05-25].
  8. Trasbus.com. Historia Warszawskiej Komunikacji Miejskiej. Spis linii komunikacji miejskiej - rok 1956 (pol.). [dostęp 2010-12-13].
  9. Trasbus.com. Historia Warszawskiej Komunikacji Miejskiej. Spis linii komunikacji miejskiej - rok 1959 (pol.). [dostęp 2010-12-13].
  10. Trasbus.com. Historia Warszawskiej Komunikacji Miejskiej. Kalendarium zmian w komunikacji miejskiej - rok 1985 (pol.). [dostęp 2010-12-13].
  11. Ilustrowany Kuryer Codzienny 26. sierpnia 1932. Małopolska Biblioteka Cyfrowa.
  12. Linia Otwocka.

[edytuj] Literatura

  • Paweł Ajdacki, Przedmoście Warszawa, PTTK Oddział Otwock, Otwock 2007.
  • Paweł Ajdacki, Jacek Kałuszko, Otwock i okolice, Rewasz, Pruszków 2006.
  • Paweł Ajdacki, Zbigniew Wiliński, Miejsca Pamięci Narodowej. Otwocka, Mazowieckiego PK i okolic, PTTK Oddział Otwock, Otwock 2008.

[edytuj] Zobacz też

Commons in image icon.svg

[edytuj] Linki zewnętrzne