Pawia (miasto) – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Pawia Pavia |
|||
|
|||
Kryty Most (wł. Ponte Coperto) na rzece Ticino |
|||
| Państwo | |||
| region | Lombardia | ||
| prowincja | Pawia | ||
| gmina | Pawia | ||
| Powierzchnia | 62 km² | ||
| Wysokość | 77 m n.p.m. | ||
| Ludność (2004) • liczba ludności • gęstość |
71074 1146,4 os./km² |
||
| Nr kierunkowy | 0382 | ||
| Kod pocztowy | 27-100 | ||
| Miasta partnerskie | |||
| Na mapach: | |||
| Strona internetowa miasta | |||
Pawia (wł. Pavia, łac. Ticinum) – miasto i gmina we Włoszech (Lombardia), położone w zachodniej części Niziny Padańskiej nad rzeką Ticino, ok. 30 km na południe od Mediolanu. Ośrodek administracyjny prowincji Pawia. Pawia liczy 71 tys. mieszkańców (2004). Rozwinięty przemysł metalurgiczny (hutnictwo żelaza), maszynowy, elektrotechniczny (produkcja maszyn do szycia) i metalowy. Nadto zakłady przemysłu chemicznego (fabryka włókien sztucznych), włókienniczego i spożywczego (produkcja wina). Węzeł komunikacyjny. Uniwersytet (założony w 1361). Ośrodek turystyczny.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkują 71 074 osoby, 1146,4 os./km².
Spis treści |
[edytuj] Historia
W starożytności miasto nosiło nazwę Ticinum. Wg Pliniusza Starszego założone przez dwa liguryjskie plemiona Laevitów i Mariców, zaś wg Ptolemeusza przez celtyckich Insubrów. Około 220 p.n.e. zostało podbite przez Rzymian. Pawia leżała nad jednym z odgałęzień Via Aemilia. W 452 n.e. zniszczone przez wojska Attyli, a w 476 - przez Germanów pod wodzą Odoakra, który mścił się za pomoc udzieloną przez mieszkańców Flawiuszowi Orestesowi, ojcu ostatniego cesarza rzymskiego. Goci ufortyfikowali Pawię. Był to ich ostatni punkt oporu w walkach z Belizariuszem. Od VI w. pod panowaniem Longobardów, rozwinęło się w jedno z największych miast Italii. W latach 568-774 stolica Królestwa Longobardów. W 774 zdobyte przez Franków. W XI-XII wieku rywalizowało z Mediolanem. W XII w. niezależna komuna miejska. W czasie sporów Gibelinów i Gwelfów Pawia tradycyjnie popierała tych pierwszych. W 1359 przeszło w posiadanie wicehrabiów Mediolanu - Viscontich. W 1361 dzięki staraniom Galeazzo II Viscontiego założono uniwersytet. Wkrótce rozwinęła się w znaczący ośrodek kulturalny i centrum polityczne Italii. W 1525 w pobliżu miasta rozegrała się bitwa, w której wojska cesarza Karola V wspierane przez mieszkańców Pawii i oddziały szwajcarskie rozbiły wojska francuskie pod wodzą króla Franciszka I. W kolejnych latach w rękach Hiszpanów (1535-1714) i Austriaków (1714-1859). W 1859 Pawia została włączona do Królestwa Sardynii, od 1861 jest w zjednoczonych Włoszech.
[edytuj] Zabytki
- Renesansowa katedra, trzecia pod względem wielkości we Włoszech. Częściowo zaprojektowana przez Leonarda da Vinci i Bramantego. Jej budowę rozpoczęto w 1488 roku, a zakończono dopiero w XIX wieku[1];
- Kościoły romańskie z XII wieku.:
- S. Michele (pierwotne miejsce koronacji królów longobardzkich);
- S. Pietro in Ciel d'Oro (z grobem św. Augustyna);
- S. Teodoro. S. Maria del Carmine z XIV w.;
- zamek Viscontich z XIV w.;
- liczne pałace gotyckie, renesansowe i barokowe;
- most z XIV-XV w. (rekonstruowany);
- uniwersytecki ogród botaniczny.
W pobliżu miasta znajduje się słynna kartuzja z XIV w. (Certosa di Pavia) z gotyckim kościołem z XV-XVIII w. o wspaniałej renesansowej fasadzie (renesans lombardzki) i cennym wyposażeniu wnętrza oraz z bogatym zdobnictwem krużganków.
[edytuj] Transport
W mieście znajduje się stacja kolejowa Pavia.
[edytuj] Galeria
Przypisy
- ↑ Damien Simonis, Alison Bing, Duncan Garwood, Abigail Hole: Lonely Planet - Italy Travel Guide. Wyd. VIII. Lonely Planet, 2008, s. 271. ISBN 174-104-311-5.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Źródło danych: Istituto Nazionale di Statistica
-
Menu