Pieniężno – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Pieniężno | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | warmińsko-mazurskie | ||||
| Powiat | braniewski | ||||
| Gmina | Pieniężno gmina miejsko-wiejska |
||||
| Prawa miejskie | 1312 | ||||
| Burmistrz | Kazimierz Kiejdo | ||||
| Powierzchnia | 3,81[1] km² | ||||
| Ludność (2010) • liczba • gęstość |
3540[1] 747 os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 55 | ||||
| Kod pocztowy | 14-520 | ||||
| Tablice rejestracyjne | NBR | ||||
| Na mapach: | |||||
| TERC (TERYT) |
6283502054 | ||||
|
Urząd miejski
ul. Generalska 814-520 Pieniężno |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Pieniężno (dawniej Melzak, Mąkowory, niem. Mehlsack) – miasto w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Pieniężno. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. elbląskiego.
Według danych z 31 grudnia 2004 miasto miało 2975 mieszkańców.
Pieniężno położone jest w pasie Wzniesień Górowskich nad rzeką Wałszą.
Spis treści |
[edytuj] Zabytki
- Kościół św. Piotra i Pawła z XIV wieku;
- Zamek Kapituły Warmińskiej z XIV wieku;
- Ratusz z XIV-XV wieku;
- Muzeum Misyjno-Etnograficzne Księży Werbistów;
- Most kolejowy o wysokości 30-metrów i długości 160 m z 1885 roku, odbudowany w 1950 roku;
- Wieża ciśnień z 1905 roku;
- pomnik generała Iwana Czerniachowskiego
- Klasztor Księży Werbistów
[edytuj] Nazwa miasta
Najstarsza znana nazwa związana z miejscowością jest pochodzenia staropruskiego i brzmiała Melcekuke (od "malte", "malko" – drzewo, zarośla, las i "kuke", "kauks" – diabeł, czart, czyli "czarci las"). Niemieccy koloniści osadzeni tu po lokacji miasta przez Krzyżaków przyswoili ją fonetycznie jako Mehlsack ("worek mąki"). Osadnictwo mazurskie w Prusach Książęcych w następnych wiekach sprawiło, że pojawiła się także równoległa forma polska Melzak. Po przyłączeniu do Polski zmieniono nazwę na Mąkowory. W 1947 na mocy rozporządzenia ministrów administracji publicznej i ziem odzyskanych z 12.11.1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości nazwę ponownie zmieniono i odtąd miasteczko nosi nazwę Pieniężno, na cześć Seweryna Pieniężnego juniora – wydawcy przedwojennej polskiej "Gazety Olsztyńskiej".
[edytuj] Historia
Prusowie założyli w tym miejscu gród obronny, który nazywał się Melcekuke. Ostatnim księciem staropruskim był prawdopodobnie Wewa. W połowie XIII w. stoczył krwawy bój z Krzyżakami ponosząc klęskę. W efekcie, zgodnie z umową między Krzyżakami a papieżem Innocentym IV, Warmię otrzymał biskup, a Terra Wewa przekazana została kapitule. Pierwsze zapiski w kronikach zakonu krzyżackiego podają datę 1282 r., kiedy to biskup warmiński przekazał posiadłości Wewy kapitule z poleceniem założenia parafii i wzniesienia kościoła. Krzyżacy nazywali miasto Mehlsack.
Nie jest dokładnie znana data nadania praw miejskich, niektóre źródła podają 1295 r., jednak w dokumentach po raz pierwszy nazwy civitas (łac. – miasto) użyto w 1312 r., gdy kapituła warmińska wystawiła przywilej lokacyjny na prawie chełmińskim. Prawa ze względu na około 90% zniszczenie miasta podczas II wojny światowej zostały w 1945 r. utracone. Ponownie Pieniężno odzyskało prawa miejskie dopiero w 1973 r.
Pod Pieniężnem zginął radziecki generał Iwan Czerniachowski, na cześć którego nadano nazwę Czerniachowsk miastu Wystruć w północnej części obwodu kaliningradzkiego (byłe Prusy Wschodnie) a w Pieniężnie stanął pomnik upamiętniający radzieckiego generała. Wiosną 2001 roku na cokole pomnika pojawiły się napisy KAT AK i MORDERCA[2].
[edytuj] Współpraca międzynarodowa
Miasta i gminy partnerskie:
[edytuj] Zobacz też
- Piotr Kolberg, burmistrz Pieniężna.
- Cerkiew św. Michała w Pieniężnie
- Cmentarz żydowski w Pieniężnie
- Pieniężno (stacja kolejowa)
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
- Melzak w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom VI (Malczyce – Netreba) z 1885 r.
|
||||||||||
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||