Poznaj przeszłość Warszawy

Na mapach: 52°13′20″N 21°00′58.3″E / 52.22222, 21.016194

Warszawa
plac
Konstytucji
Śródmieście Południowe
Panorama placu, widok w kierunku połodniowo-zachodnim z budynku Teatru Polonia

Plac Konstytucji – plac w Śródmieściu Warszawy.

Tablica informacyjna przy Placu Konstytucji

Informacja na temat Lucjana Szenwalda

Widok z przystanku tramwajowego

Wschodnia strona placu: widok w kierunku północnym

[edytuj] Układ

Plac znajduje się w osi ulicy Marszałkowskiej. Zbiegają się tutaj ulice:

• Koszykowa;
• Marszałkowska;
• Piękna;
• Śniadeckich;
• Waryńskiego.

Spośród łącznie 7 ciągów komunikacyjnych jakie zbiegają się na placu, dwa są jednokierunkowe i wyprowadzają ruch z placu (ulice: Śniadeckich i Koszykowa w kierunku wschodnim), zaś jeden (ulica Marszałkowska od strony południowej) tylko go wprowadza.

Na placu istnieją trzy rozległe obszary niezwiązane bezpośrednio z ruchem kołowym. Te po zachodniej i wschodniej części stanowią wolną przestrzeń, wykorzystywaną (zwłaszcza strona zachodnia) na potrzeby zgromadzeń publicznych. Obszar w środkowej części placu wykorzystywany jest jako parking samochodowy.

[edytuj] Historia

Plac Konstytucji powstał w pierwszych latach powojennych jako główny element wielkiego, socrealistycznego założenia urbanistycznego - Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej. Plac wytyczono w osi ulicy Marszałkowskiej, w miejscu istniejącej ścisłej zabudowy miejskiej. Mimo zniszczeń wojennych musiano na potrzeby placu wyburzyć znaczną liczbę kamienic.

Z powodu powstania placu znacznemu przeobrażeniu uległ caly układ urbanistyczny tego rejonu miasta. Przekształcono i przerwano ciągi ulic: Koszykowej i Pięknej. Ponadto z placu wyprowadzono nową ulicę Waryńskiego, która miała częściowo przejąć ruch z jednokierunkowej na południowym odcinku ulicy Marszałkowskiej.

Plac Konstytucji był wraz z Pałacem Kultury i Nauki sztandarową inwestycją Warszawy okresu realizmu socjalistycznego 1949-1956. Swą nazwę otrzymał w celu upamiętnienia ustawy zasadniczej oficjalnie uchwalonej 22 lipca 1952. Plac otwarto tego samego dnia, chociaż pierwsi lokatorzy otrzymali klucze do niektórych bloków już 21 lipca 1951.^[1].

[edytuj] Ciekawostki

Jest to jedyny - wśród warszawskich wielkich placów - obiekt wybudowany w jednorodnym stylu.

Plac miał być punktem docelowym pochodów pierwszomajowych kroczących szeroką Marszałkowską.^[2]

Pierwotnie na placu planowano fontannę^[3]

Blok 6F - południowa ściana placu (Hotel MDM) - ma tak przygotowane fundamenty, że można go podwyższyć o kilka pięter. Budynek ten miał być dominantą placu, wieżowcem zasłaniającym wieże Kościoła Najświętszego Zbawiciela w Warszawie^[4]

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

• Krzysztof Mordyński: Bierut i kandelabry na placu Konstytucji w Warszawie, „Kronika Warszawy”, 2008, nr 1, ss. 60-67.
• Krzysztof Mordyński: Plac Konstytucji w Warszawie - eksperyment "wielkomiejskiego" socrealizmu, "Spotkania z Zabytkami", 2008, nr 2, ss. 3-7.
• Józef Sigalin: Warszawa 1944-1980. Z archiwum architekta, t. 2, Warszawa 1986, PIW, ISBN 83-06-01187-2 - a tam rodz. VII pt. 1950-1952 Marszałkowska Dzielnica Mieszkaniowa

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
• Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi

  W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Plac Konstytucji w Warszawie