Platforma paleozoiczna – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Platforma paleozoiczna to platforma utworzona głównie z osadów, pokrywających wypiętrzone i zrównane przez erozję stare górotwory (takie jak Góry Świętokrzyskie, Roztocze). W skład platformy paleozoicznej wchodzą m.in. monoklina przedsudecka i monoklina śląsko-krakowska.
Budowa geologiczna to głównie struktura zrębowa, fałdowa oraz płaszczowiny. Rzeźba terenu jest urozmaicona (występują niziny, wyżyny, góry). Występują w niej 2 fałdowania kaledońskie i hercyńskie. Objęła Norwegię, Europę zachodnią i południowo-zachodnią, poza Alpidami.