Poznaj przeszłość Warszawy

Powiat dobromilski – Wikipedia, wolna encyklopedia

Powiat dobromilski – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Powiat dobromilski
Położenie na mapie województwa
Położenie na mapie województwa
Województwo lwowskie
Siedziba władz powiatu Dobromil
Powierzchnia 994 km²
Ludność (1931)
 • liczba
 • gęstość

94 000
95 osób/km²
gminy miejskie 2
miejsko-wiejskie -
wiejskie 11

Powiat dobromilski - powiat ziemski, istniejący za czasów Galicji i II Rzeczypospolitej. Został utworzony w 1850 (należał wówczas do cyrkułu sanockiego), 30 września 1876 został do niego przyłączony powiat birczański.

W 1921 powiat posiadał powierzchnię 901 km2 i liczył 73 259 osób i należał do województwa lwowskiego.

1 sierpnia 1934 r. dokonano nowego podziału powiatu na (zbiorcze) gminy wiejskie [1], utworzone z dotychczasowych gmin jednostkowych (wieś=gmina), pochodzących jeszcze z czasów Austro-Węgier.

Po wojnie większa część powiatu pozostała w Polsce, jednakże miasta Dobromil i Chyrów, gminy Nowe Miasto, Bąkowice i Starzawa, wschodnie części gmin Dobromil i Krościenko oraz północno-wschodni fragment gminy Nowosiółki Dydyńskie weszły w skład ZSRR.

Spis treści

[edytuj] Gminy w 1867 roku

Arłamów, Borniowice, Borysławka, Dobromil, Ober- und Unter-Engelsbrunn z Huczkiem, Grabownica Sozańska, Grodzisko, Hubice, Huwniki, Hujsko z Falkenbergiem, Kalwaria z Pacławiem, Katyna, Kniażpol, Komarowice, Kopyśno, Kropiwnik, Kwaszenina, Lacko, Leszczyny, Liskowate, Łopuszanka, Makowa, Makower-Kolonie, Michowa, Nowe Miasto, Starzawa, Sopotnik, Tarnawa, Truszowice z Wełykiem.

[edytuj] Gminy w 1934 roku

(P) = w 1945 roku w całości lub w części w Polsce

Powiat funkcjonował do 1945, kiedy to w związku z ostatecznym ustaleniem granicy państwowej Polski przestał istnieć.

Większość gmin zachodniej części powiatu włączono do powiatu przemyskiego, a wschodnią do rejonu starosamborskiego obwodu lwowskiego USRR.

[edytuj] Terytorium powiatu

Do powiatu należał cały obszar obecnej gminy Bircza, część terenu gminy Dubiecko, gminy Fredropol i gminy Ustrzyki Dolne, oraz część rejonu starosamborskiego Ukrainy.

Były to miejscowości: Arłamów, Bąkowice, Bircza, Błozew Dolna, Błozew Górna, Boguszówka, Boniowice, Borownica, Borysławka, Brzeżawa, Brzuska, Chyrów, Dobromil, Dobrzanka, Falkenberg, Grabownica Wólczańska, Grąziowa, Grodowice, Grodzisko, Hubice, Hujsko, Huta Brzuska, Huwniki, Jamna Dolna, Jamna Górna, Jasienica Sufczyńska, Jawornik Ruski, Jureczkowa, Kalwaria Pacławska, Katyna Ruska, Katyna Szlachecka, Kniażpol, Komarowice, Koniów, Kopysno, Korzeniec, Kotów, Krajna, Kreców, Kropiwnik, Krościenko, Kuźmina, Kwaszenina, Lachawa, Lacko, Leszczawa Dolna, Leszczawa Górna, Leszczawka, Leszczyny, Lipa, Łodzinka Dolna, Łodzinka Górna, Łomna, Łopuszanka, Łopusznica, Makowa, Malawa, Michowa, Nanowa, Nowa Wieś, Nowe Miasto, Nowosielce Kozickie, Nowosiółki Dydyńskie, Obersdorf, Pacław, Paportno, Piątkowa Ruska, Polana, Posada Nowomiejska, Posada Rybotycka, Prinzenthal, Przedzielnica, Rosochy, Rozenburg, Rozpucie, Roztoka, Rudawka, Rybotycze, Słochynie, Smolnica, Sopotnik, Stara Bircza, Starzawa, Stebnik, Steinfels, Sufczyna, Suszyca, Tarnawa, Tarnawka, Terło, Towarnia, Trójca, Truszowice, Trzcianiec, Wojtkowa, Wojtkówka, Wola Korzeniecka, Wola Krecowska, Wolica, Żohatyn.

Przypisy