Powiat kazimierski – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Powiat kazimierski | |||||||||||
|
|||||||||||
 Położenie na mapie województwa |
|||||||||||
| Województwo | świętokrzyskie | ||||||||||
| Siedziba władz powiatu | Kazimierza Wielka | ||||||||||
| Starosta | Jan Nowak | ||||||||||
| Powierzchnia | 422,48 km² | ||||||||||
| Ludność (2006) • liczba • gęstość |
35 770 84,67 osób/km² |
||||||||||
| Urbanizacja | 19,72% | ||||||||||
| Tablica rejestracyjna | TKA | ||||||||||
|
|||||||||||
| Adres starostwa powiatowego |
ul. Kościuszki 12 28-500 Kazimierza Wielka |
||||||||||
| Strona internetowa powiatu | |||||||||||
Powiat kazimierski - powiat w Polsce (województwo świętokrzyskie), reaktywowany w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Kazimierza Wielka.
Spis treści |
[edytuj] Podział administracyjny
W skład powiatu wchodzą:
- gminy miejsko-wiejskie: Kazimierza Wielka, Skalbmierz
- gminy wiejskie: Bejsce, Czarnocin, Opatowiec
- miasta: Kazimierza Wielka, Skalbmierz
| Gmina | Ludność (2006)[1] | Powierzchnia |
|---|---|---|
 Kazimierza Wielka(w tym miasto) |
16 759 (34,1%) |
140,59 km² (3,79%) |
 Skalbmierz(w tym miasto) |
6 930 (19,09%) |
86,21 km² (8,27%) |
 Bejsce |
4 306 | 57,74 km² |
 Czarnocin |
4 176 | 69,53 km² |
 Opatowiec |
3 599 | 68,41 km² |
| Razem | 35 770 | 422,48 km² |
[edytuj] Historia
Powiat kazimierski został powołany dnia 1 stycznia 1956 roku w województwie kieleckim, czyli 15 miesięcy po wprowadzeniu gromad w miejsce dotychczasowych gmin (29 września 1954) jako podstawowych jednostek administracyjnych PRL. Na powiat kazimierski złożyły się 2 miasta, 1 osiedle i 29 gromad, które wyłączono z z powiatu pińczowskiego w tymże województwie [2]:
- miasta Działoszyce i Skalbmierz
- osiedle Kazimierza Wielka
- gromady Bejsce, Boszczynek, Czarnocin, Czyżowice, Dobiesławice, Donatkowice, Donosy, Drożejowice, Dzierążnia, Dziekanowice, Gabułtów, Głuchów, Jakubowice, Kobylniki, Koszyce, Krzczonów, Książnice, Michałowice, Opatowiec, Pełczyska, Piotrkowice, Przemyków, Sieradzice, Sokolina, Stradlice, Tempoczów, Topola, Wielgus i Zięblice
1 lipca 1956 roku do powiatu kazimierskiego przyłączono gromadę Chwalibogowice, którą włączono z powiatu buskiego [3].
Na uwagę zasługuje fakt, iż w momencie utworzenia powiatu kazimierskiego jego stolica była osiedlem [4]; prawa miejskie Kazimierza Wielka otrzymała dopiero 1 stycznia 1959 roku [5]; tego dnia z wyłączono też z powiatu kazimierskiego gromadę Pełczyska i włączono ją z powrotem do powiatu pińczowskiego [6].
1 stycznia 1973 roku zniesiono gromady i osiedla a w ich miejsce reaktywowano gminy [7]. Powiat kazimierski podzielono na 3 miasta i 8 gmin [8]:
- miasta Działoszyce, Kazimierza Wielka i Skalbmierz
- gminy Bejsce, Czarnocin, Działoszyce, Kazimierza Wielka, Koszyce, Opatowiec, Skalbmierz i Wielgus
Po reformie administracyjnej obowiązującej od 1 czerwca 1975 roku całe terytorium zniesionego powiatu kazimierskiego weszło w skład nowego (mniejszego) województwa kieleckiego [9].
1 lipca 1976 roku zniesiono gminę Wielgus a jej obszar przyłączono do gminy Kazimierza Wielka [10]. Tego samego dnia do gminy Działoszyce przyłączono główną część znoszonej gminy Stępocice [11]. 1 stycznia 1984 roku z gminy Działoszyce wyłączono sołectwo Węchadłów i włączono je do gminy Michałów [12]. 1 stycznia 1992 roku jednoimienne miasta i gminy wiejskie Działoszyce, Kazimierza Wielka i Skalbmierz połączono we wspólne gminy miejsko-wiejskie [13]. 1 stycznia 1994 roku z gminy Bejsce wyłączono wieś Jankowice i włączono ją do gminy Koszyce [14].
Wraz z reformą administracyjną z 1999 roku w nowym województwie świętokrzyskim przywrócono powiat kazimierski [15]. W porównaniu z obszarem z 1975 roku został on zmniejszony o gminę Działoszyce (która znalazła się w powiecie pińczowskim w tymże województwie) i gminę Koszyce (która zmieniła przynależność wojewódzką przez przyłączenie do powiatu proszowickiego w województwie małopolskim). Gmina Wielgus nie została reaktywowana.
W porównaniu z obszarem z 1956 roku miasto Działoszyce oraz obszar dawnych gromad Dzierążnia, Dziekanowice, Jakubowice i Pełczyska leżą obecnie na terenie powiatu pińczowskiego a obszar dawnych gromad Koszyce, Książnice i Przemyków są obecnie w powiecie proszowickim w województwie małopolskim - pozostałe są ponownie w powiecie kazimierskim.
[edytuj] Demografia
Liczba ludności (dane z 30 czerwca 2006):
| Ogółem | Kobiety | Mężczyźni | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| osób | % | osób | % | osób | % | |
| Ogółem | 35 770 | 100 | 18 132 | 50,7 | 17 638 | 49,3 |
| Miasto | 7 053 | 100 | 3 668 | 52,0 | 3 385 | 48,0 |
| Wieś | 28 717 | 100 | 14 464 | 50,4 | 14 253 | 49,6 |
[edytuj] Wspólnoty wyznaniowe
Przypisy
- ↑ Lucyna Nowak, Joanna Stańczyk, Agnieszka Znajewska: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 30 VI 2006 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2006. ISSN 1734-6118. (pol.)
- ↑ Dz. U. z 1955 r. Nr 44, poz. 288
- ↑ Dz. U. z 1956 r. Nr 23, poz. 106
- ↑ od 13 listopada 1954 - Dz. U. z 1954 r. Nr 49, poz. 253
- ↑ Dz. U. z 1958 r. Nr 73, poz. 364
- ↑ Dz. U. z 1958 r. Nr 69, poz. 343
- ↑ Dz. U. z 1972 r. Nr 49, poz. 312
- ↑ Polska - Zarys encyklopedyczny. PWN, 1974
- ↑ Dz. U. z 1975 r. Nr 17, poz. 92
- ↑ Dz. U. z 1976 r. Nr 23, poz. 142
- ↑ ibid.
- ↑ Dz. U. z 1983 r. Nr 70, poz. 314
- ↑ Dz. U. z 1991 r. Nr 87, poz. 397
- ↑ Dz. U. z 1993 r. Nr 123, poz. 554
- ↑ Dz. U. z 1998 r. Nr 103, poz. 652
|
||||||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||||||