Powiat lubaczowski (II Rzeczpospolita) – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Powiat lubaczowski | |||||||||||
Położenie na mapie województwa |
|||||||||||
| Województwo | lwowskie | ||||||||||
| Siedziba władz powiatu | Lubaczów | ||||||||||
| Powierzchnia | 1146 km² | ||||||||||
| Ludność (1931) • liczba • gęstość |
87.300 76 osób/km² |
||||||||||
|
|||||||||||
Powiat lubaczowski (do 1922 r. powiat cieszanowski) – powiat województwa lwowskiego II Rzeczypospolitej. Jego siedzibą było miasto Lubaczów
Powiat powstał 1 stycznia 1923 po przeniesieniu siedziby urzędu starostwa powiatu cieszanowskiego z Cieszanowa do Lubaczowa i zmianie nazwy powiatu na lubaczowski[1]. Od 1915 r. władze powiatowe urzędowały w Lubaczowie. Oficjalnie siedzibę powiatu przeniesiono z powrotem do Lubaczowa 1.01.1923 roku. Funkcjonował tu starosta, Rada Powiatowa i Wydział Powiatowy. Starosta był urzędnikiem powoływanym przez Ministra Spraw Wewnętrznych, Rada była organem stanowiącym, a Wydział Powiatowy był ciałem zarządzającym. W pierwszych latach niepodległości na czele zarządu gminy Lubaczów stał komisarz rządowy. W roku 1923 w skład zarządu wchodziło 16 członków, w tym: inż. Władyslaw Ruebenbauer – komisarz rządowy, jego zastępca Stanisław Polechowicz, I asesor Józef Argasiński, II asesor Ignacy Bardach. Byli tu też: naczelnik Sądu Grodzkiego, sędzia Marian Elektorowicz, notariusz Ernest Ganther, ks. Stanisław Sobczyński, proboszcz parafii rzymskokatolickiej i ks. Bazyli Hoszowski, proboszcz greckokatolicki.
15 czerwca 1934 roku z powiatu jaworowskiego wyłączono gminy Budomierz i Hruszów i włączono je do powiatu lubaczowskiego. Natomiast z powiatu lubaczowskiego wyłączono gminę Lipowiec (z przysiółkami Lindenau i Majdan) włączono je do powiatu jaworowskiego 1 sierpnia 1934 r. dokonano nowego podziału powiatu na gminy wiejskie[2].
Powiat lubaczowski obejmował 66 gmin administracyjnych: 64 gminy typu wiejskiego oraz gminy miejskie Cieszanów i Lubaczów. Do gminy miejskiej w Lubaczowie należało miasto wraz z przysiółkami Bałaje, Hurcze i Mokrzyca. Gminy zarządzane były przez wójtów. W obręb gminy wchodziły gromady na czele z sołtysami. Obszar powiatu obejmował 1146 km², a mieszkało na nim w roku 1931 – 87.300 osób. W latach trzydziestych urząd starosty sprawowali: dr praw Stanisław Kaszubski, Roman Frankiewicz i Erazm Stefanus. Lubaczów był też siedzibą Powiatowego Zarządu Drogowego, Komendy Powiatowej Policji Państwowej, Urzędu Skarbowego i Sądu Grodzkiego.
Po wojnie powiat pozostał w Polsce, oprócz oprócz niewielkiej wschodniej części gminy Lisie Jamy z Hruszowem, która weszła w skład ZSRR.
Spis treści |
[edytuj] Gminy wiejskie w 1934 r.
- gmina Oleszyce
- gmina Narol Miasto
- gmina Lisie Jamy
- gmina Lubaczów
- gmina Dzików Stary
- gmina Cieszanów
- gmina Płazów
- gmina Lipsko
- gmina Horyniec
[edytuj] Miasta
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
|
|||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||