Przekop Wisły – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Przekop Wisły | |
Przekop Wisły |
|
| Kontynent | Europa |
| Państwo | |
| Rok budowy | 1890–1895 |
| Długość | 7,00 km |
| Szerokość • maksymalna • minimalna • średnia |
400 m 250 m 325 m |
| Kanały wodne Polski | |
Przekop Wisły – nowe ujście Wisły powstałe w latach 1890–1895 koło Świbna, przez wykopanie nowego koryta rzeki na odcinku od Przegaliny do Zatoki Gdańskiej. Dotychczasowe ujście Leniwki od przekopu do ujścia w Gdańsku nazwano Martwą Wisłą. W okresie sezonu turystycznego przez Przekop Wisły pomiędzy Świbnem i Mikoszewem działa przeprawa promowa na trasie z Gdańska ku Mierzei Wiślanej (droga wojewódzka nr 501).
[edytuj] Historia
Decyzję o realizacji inwestycji podjęto po serii powodzi, które wyrządziły Żuławom dotkliwe straty. Bieg nowego koryta wytyczono wzdłuż Przemysławy – średniowiecznej odnogi wiślanej, która w późniejszych latach zanikła.
Budowa przekopu, jako bardzo śmiałego zamierzenia hydrotechnicznego, pochłonęła wielkie nakłady finansowe. W 1895 roku inwestycja została ukończona. Powstał nowoczesny kanał o długości 7 km, szerokości od 250 do 400 m, otoczony wysokimi na 10 m wałami. Ciekawie rozwiązano ceremonię otwarcia. 31 marca 1895 roku na telegraficzny sygnał cesarza Wilhelma II, nadprezydent prowincji Gossler własnoręcznie otworzył drogę pierwszym strugom wiślanym.
Kosztowna inwestycja opłaciła się – zagrożenie powodziowe zostało bardzo zmniejszone. Dla pobliskiego Świbna nastały lepsze czasy – wzrosło zapotrzebowanie na marginalne do tej pory profesje, zwiększyła się też liczba mieszkańców. Wioska zyskała nawet połączenie kolejowe (wąskotorowe) z Gdańskiem (Gdańska Kolej Dojazdowa), zlikwidowane w okresie powojennym. Dzieło dawnych konstruktorów upamiętniono kamiennym pomnikiem wystawionym w setną rocznicę oddania przekopu do eksploatacji.
[edytuj] Zobacz też
- Rzeczne lodołamacze na Wiśle
- Przekop Wisły – locja dla żeglarzy