Reżim polityczny – Wikipedia, wolna encyklopedia
Reżim polityczny – ogół metod, którymi posługuje się władza państwowa w stosunkach z ludnością, a także zasady, jakimi się ona kieruje w tych stosunkach[1].
Stanowi istotny element składowy formy państwa. W jego skład wchodzą też metody działania partii politycznych, ich stosunki z władzą państwową, zasady funkcjonowania innych ważnych organizacji społecznych.
Biorąc pod uwagę stosunki władzy państwowej i społeczeństwa w procesie rządzenia wyróżnia się trzy zasadnicze reżimy: reżim demokratyczny, reżim totalitarny, reżim autorytarny[2].
W politologii pojęcie reżimu politycznego nie jest wartościujące, służy jedynie określeniu zasad, reguł gry politycznej i zależności pomiędzy podmiotami polityki. Czasem jest utożsamiane z systemem politycznym. W istocie obejmuje ono wszystkie instrumenty regulujące stosunki w państwie.
Przypisy
- ↑ Maurice Duverger, Institutions politiques et droit constitutionnel 1 - Les grands systemes politiques, Paryż 1978, strona 27, za: Eugeniusz Zieliński, Nauka o państwie i polityce, Elipsa, Warszawa 2006, strona 126.
- ↑ O cechach reżimu politycznego i jego rodzajach na podstawie: Eugeniusz Zieliński, Nauka o państwie i polityce, Elipsa, Warszawa 2006, strona 126.
[edytuj] Bibliografia
- Antoszewski Andrzej, Reżim polityczny, w: Jabłoński A., Sobkowiak L. (red.), Studia z teorii polityki, Wrocław 1998.
- Szmulik Bogumił, Żmigrodzki Marek, Wprowadzenie do nauki o państwie i polityce, Lublin 2002.
- Zieliński Eugeniusz, Nauka o państwie i polityce, Warszawa 2001.