Reda (miasto) – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Reda | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | pomorskie | ||||
| Powiat | wejherowski | ||||
| Gmina | gmina miejska | ||||
| Aglomeracja | gdańska | ||||
| Założono | 1357 (osada) | ||||
| Prawa miejskie | 1 stycznia 1967 | ||||
| Burmistrz | Krzysztof Krzemiński | ||||
| Powierzchnia | 34,92[1] km² | ||||
| Ludność (31.12.2010) • liczba • gęstość |
20 959 ▲[2] 583,0[1] os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 58 | ||||
| Kod pocztowy | 84-240 | ||||
| Tablice rejestracyjne | GWE | ||||
| Na mapach: | |||||
| TERC (TERYT) |
2215011 | ||||
| SIMC | 0934659 | ||||
|
Urząd miejski
ul. Pucka 984-240 Reda |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Reda (kaszb. Réda, niem. Rheda) – gmina miejska w północnej Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, położone w Pradolinie Redy-Łeby nad rzeką Redą. Stanowi jedno z miast Małego Trójmiasta Kaszubskiego oraz jest częścią aglomeracji Trójmiasta. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa gdańskiego, obszar bezpośrednio przylegający do niego tworzy gminę wiejską. Jako jedna z gmin wchodzi w skład Komunalnego Związku Gmin "Dolina Redy i Chylonki".
Bardzo szybki rozwój Redy pod koniec XX wieku miał związek z budową osiedla bloków z mieszkaniami dla pracowników budowanej w latach 1982–1990 Elektrowni Jądrowej w Żarnowcu.
Według danych z 31 grudnia 2010 roku miasto miało 20 959 mieszkańców[2]
Spis treści |
[edytuj] Położenie
Reda leży w Pradolinie Redy-Łeby, między zalesionymi wysoczyznami Pucką i Pojezierza Kaszubskiego. Na zachód od miasta znajduje się rozległa nizina, zwana Mościmi Błotami, a na północ - Kępa Rekowska. Przez miasto przebiegają ważne szlaki komunikacji drogowej i kolejowej.
[edytuj] Podział administracyjny
[edytuj] Środowisko naturalne
Według danych z 2006 roku w mieście 8,76 km² (29,75%) obejmują użytki rolne, a 15,45 km² (52,46%) stanowią lasy[3].
[edytuj] Geologia
Miasto korzysta z ujęć wód plejstoceńskich i trzeciorzędowych.
[edytuj] Wody
Przez miasto przepływa rzeka Reda. Wypływa ona pod wsią Strzebielino Morskie, a następnie meandruje dnem obniżenia nazywanego Pradoliną Redy-Łeby do Zatoki Puckiej. Wspomniane obniżenie wyżłobiły pod koniec epoki plejstoceńskiej spływające tędy ku zachodowi wody topniejącego lodowca. W późniejszych okresach, po utworzeniu się pod Strzebielinem progu przedzielającego w poprzek pradolinę, rzeka Reda skierowała się ku wschodowi, podczas gdy płynące w zachodniej części pradoliny wody rzeki Łeby zachowały kierunek biegu strumienia polodowcowego.
Rzekę Redę cechują dość wysokie stany wód zimą i wczesną wiosną, powodujące wylewy. Szerokość rzeki na poziomie zwierciadła wody, przy średnim stanie, w środkowym odcinku jej biegu, wynosi 10-12 m. Na wschód od miasta Redy rzeka skanalizowanym korytem kończy swój bieg i wpada do Zatoki Puckiej między Rewą a Osłoninem. Dawniej była ona wykorzystywana do celów transportowych, a obecnie służy rekreacji (spływy kajakowe).
[edytuj] Przyroda
Północno-zachodnie obszary Redy są porośnięte lasami, w których rosną sosny, świerki, graby, buki, a rzadziej modrzew, brzozy i klony. Podobne lasy, pokrywające południowo-zachodnie obszary miasta, mieszczą się w granicach chronionego Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego. Tereny położone na wschodniej części zajmują łąki torfowe, porośnięte gdzieniegdzie drobnymi zagajnikami, urozmaicającymi krajobraz.
Wysoki stan czystości wód rzeki Redy stwarza warunki do życia w niej wielu gatunkom ryb, a w tym szczególnie pstrągom potokowym, trociom wędrownym i lipieniom. Wzdłuż brzegów rzeki występują stanowiska ciekawych zarośli halofilnego arcydzięgla nadbrzeżnego, osiągającego wysokość 2 m oraz półhalofilnych szuwar z sitowcem nadmorskim.
[edytuj] Historia
| Ta sekcja od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
- 1357 - wymienienie w kontrakcie lokalizacyjnym Grężlewa - osady istniejącej na prawie chełmińskim na obecnym obszarze Redy
- 1358 - wystąpienie osady pod nazwą Granslaw
- 1398 - zmiana nazwy Granslaw na Granissow lub Granslow
- 1400 - otrzymanie przez osadę nazwy Redau
- 1433 - zmiana nazwy Redau na Reda
- 1500 - otrzymanie przez wieś na stałe nazwy Reda od nazwy rzeki, nad którą jest położona
- 1627-1628 - zarekwirowanie chłopskiego dobytku z wsi Reda, Ciechocino i Pieleszewo przez oddziały płk. Jana Lanckorońskiego
- 1635 - przekazanie przywileju wsi sołtysowi Redy Szymonowi Borschowi przez króla Władysława IV
- 1656-1660 - obrabowanie i wyniszczenie wsi podczas potopu szwedzkiego
- 1767 - wydanie wilkierza dla starostwa puckiego przez starostę Ignacego Przebendowskiego
- 1772 - wejście Redy pod panowanie monarchii pruskiej w wyniku I rozbioru Polski
- 1870 - przeprowadzenie przez wieś linii kolejowej
- 1891 - podpisanie ustawy pruskiej dotyczącej ustroju samorządowego na terenach Redy
- 1903 - zakończenie budowy kościoła parafialnego Wniebowzięcia NMP
- 1908 - założenie spółki prywatnej, która uruchamia w Redzie cegielnię produkującą cegłę silikatową
- 1920 - 10 lutego wkroczenie do Redy wojska polskiego Frontu Pomorskiego; przejście administracji samorządowej w ręce Polaków
- 1923 - (październik) kolejna fala strajków obejmująca okoliczne zakłady drzewne m.in. w Redzie
- 1934-1935 - modernizacja trasy przelotowej Gdańsk – Koszalin o nawierzchni tłuczniowej, włącznie z ułożeniem nawierzchni bitumicznej na odcinku Rumia – Lębork
- 1939 - 9 września zajęcie Redy przez Niemców
- 1945 - 12 marca wyzwolenie Redy
- 1949 - zakończenie budowy toru kolejowego z Chyloni do Redy
- 1955 - 1 stycznia powołanie w Redzie Gromadzkiej Rady Narodowej obejmującej swoim zasięgiem działania oprócz Redy: Ciechocino, Pieleszewo i Państwowe Gospodarstwo Rolne Kąpino; przewodniczącym Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej zostaje Alfons Wesołka
- 1956 - 1 stycznia uzyskanie przez Redę praw osiedlowych; zmiana nazwy Gromadzka Rada Narodowa na Osiedlowa Rada Narodowa
- 1957 - oddanie do użytku drugiego toru między Redą a Wejherowem z przystosowaniem do ruchu pociągów elektrycznych
- 1967 - 1 stycznia uzyskanie przez Redę praw miejskich
- 1969 - koniec pełnienia funkcji przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej przez Alfonsa Wesołkę
- 1972 - oddanie do użytku przystanku kolejowego Reda Pieleszewo
- 1974 - powołanie Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Redzie
- 1974-1975 - budowa cmentarza komunalnego; położenie drugiej jezdni od granicy Gdyni do Redy; zbudowanie mostu, skrzyżowania dróg w kierunku Pucka i Wejherowa, wiadukt pod torami kolejowymi i dwóch jezdni do Wejherowa
- 1995 - 19 sierpnia uchwała Rady Miejskiej o ogłoszeniu konkursu na herb i flagę miasta
- 1996 - 19 sierpnia przyjęcie jako obowiązujący wzór herbu i flagi miasta Redy
- 1998 - wieś Rekowo Dolne została przyłączona w granice administracyjne miasta
- 2010
- 1 stycznia - osada Moście Błota została przyłączona w granice administracyjne miasta
- rozpoczęcie budowy drogi pomiędzy Rumią a Redą (koszt ponad 80 mln zł), w celu odciążenia zakorkowanej drogi krajowej nr 6[4]
- rozpoczęcie budowy największego obiektu sportowo-rekreacyjnego w Polsce o nazwie AquaSfera[5]
[edytuj] Demografia
[edytuj] Zmiana liczby ludności na przekroju lat
Dane od 2000 r. wg GUS[3], według faktycznego miejsca zamieszkania:
| Rok | Liczba ludności |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
[edytuj] Struktura ludności
Dane z 31 grudnia 2006 wg GUS[3]:
| Opis | Ogółem | Kobiety | Mężczyźni | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| jednostka | osób | % | osób | % | osób | % |
| populacja | 19 835 | 100 | 9 251 | 50,55 | 9 046 | 49,45 |
| gęstość zaludnienia (mieszk./km²) |
629 | 318 | 311 | |||
[edytuj] Gospodarka
Według danych z 30 czerwca 2009 roku Reda miała 619 mieszkańców bezrobotnych zarejestrowanych powiatowym urzędzie pracy[6].
Budżet miasta na rok 2010[7]:
- Dochody: 47.967.299 zł
- Wydatki: 61.243.803 zł
Budżet miasta na rok 2011[8]:
- Dochody: 44.969.421 zł
- Wydatki: 52.047.565 zł
Budżet miasta na rok 2012[9]:
- Dochody: 50.760.926 zł
- Wydatki: 50.066.861 zł
[edytuj] Turystyka
Informacji turystycznej w Redzie można zasięgnąć w Miejskiej Bibliotece Publicznej.
Jedynym zabytkiem w mieście jest kościół pw. Wniebowzięcia NMP w stylu neogotyckim, wybudowany w latach 1901–1903[10].
Obiekty o walorach historycznych w Redzie:
- zespół dworca i osiedla kolejowego z 1875 roku, składający się z dworca kolejowego, budynku dawnej poczty i telegrafu, domów mieszkalnych pracowników kolejowych, budynków technicznych i gospodarczych
- budynki mieszkalne przy ul. Ogrodowej liczące ponad 200 lat
- budynek dawnej oberży Kożyczkowskich sprzed 150 lat
- spichlerz i dom mieszkalny - pozostałość po zakładzie produkcyjnym, założonym jeszcze w 1340 roku
- budynki mieszkalne przy ul. ks. Józefa Poniatowskiego z lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku
- zespół dworsko-parkowy przy ul. Parkowej i Gajowej, składający się z dworu i parku z pierwszej połowy XIX wieku
- zespół dworsko-parkowy przy ul. Rzecznej z końca XIX wieku
- cmentarzysko grobów skrzynkowych (badane obecnie przez archeologów)
Atrakcje turystyczne:
- Punkt widokowy o wysokości ok. 70 m n.p.m. (ul. Jara) z widokiem na Zatokę Pucką i Mierzeję Helską na który prowadzą 204 stopnie
- Miejska Biblioteka Publiczna przy ul. Hieronima Derdowskiego ze stałą ekspozycją rzeźb w drewnie, obrazów olejnych i wyszywanych oraz utworów poetyckich
[edytuj] Szlaki turystyczne
[edytuj] Piesze
Przez Redę lub w jej okolicy przebiegają następujące piesze szlaki turystyczne:
"Szlak Krawędzią Kępy Puckiej" - trasa liczy 33,2 km i biegnie z Pucka przez Rzucewo, Osłonino, Mrzezino oraz Redę do Wejherowa.
"Szlak Zagórskiej Strugi" - szlak ma długość 56 km i prowadzi z Wejherowa przez Zbychowo, Rumię oraz rozmaite dzielnice Gdyni do Gdyni Wzgórza św. Maksymiliana.
[edytuj] Rowerowe
W Redzie nie ma ścieżek rowerowych. Przez miasto przebiega jednak jeden turystyczny szlak rowerowy. Można nim dojechać z jednej strony do Wejherowa, a z drugiej przez Kazimierz do Rumi. Jest on słabo oznakowany, a jego trasę wyznaczają zwykłe uliczki, za miastem szlak biegnie po prowizorycznie ułożonych płytach betonowych lub po prostu po piachu. Orientacyjny przebieg szlaku przez miasto (od strony Wejherowa): ul. 12 Marca, al. Lipowa, ul. Brzozowa, ul. Kazimierska, ul. Mostowa.
[edytuj] Motoryzacyjne
Przez Redę przebiegają następujące szlaki turystyczne dla turystów zmotoryzowanych:
"Trasa Morska" - szlak ma długość 57 km i prowadzi z Redy przez Puck, Gnieżdżewo, Swarzewo, Władysławowo, Chałupy, Jastarnię oraz Juratę na Hel.
"Trasa Kaszubska" - szlak liczy 78 km i biegnie ze wsi Piaśnica Wielka przez Wejherowo, Redę, Osłonino, Rzucewo, Puck, Połczyno, Mechowo i Starzyno do Krokowej.
"Trasa Nadmorska" - trasa liczy 65 km i zatacza koło z Redy przez Puck, Gnieżdżewo, Rozewie, Jastrzębią Górę, Karwię, Krokową, Starzyno oraz Połczyno z powrotem do Redy[potrzebne źródło].
[edytuj] Wodne
Przez Redę przechodzi jeden kajakowy szlak turystyczny na rzece Redzie na dnie Pradoliny Redy-Łeby. Został wytyczony od wsi Zamostne do ujścia w Zatoce Puckiej.
[edytuj] Kościoły
W Redzie (dekanat Reda) istnieją następujące parafie rzymskokatolickie i podlegające im obiekty:
- parafia Wniebowzięcia NMP w Redzie - kościół parafialny Wniebowzięcia NMP,
- parafia NMP Nieustającej Pomocy w Redzie - kościół parafialny Matki Bożej Nieustającej Pomocy,
- parafia św. Wojciecha w Redzie - kościół parafialny św. Wojciecha,
- parafia św. Antoniego Padewskiego w Redzie - kościół parafialny Antoniego Padewskiego,
[edytuj] Edukacja
[edytuj] Administracja
Reda jest gminą miejską. Mieszkańcy miasta wybierają do rady miasta 15 radnych[11]. Organem wykonawczym miasta jest burmistrz. Redy należy do Komunalnego Związku Gmin "Dolina Redy i Chylonki".
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2010 r. (GUS)
- ↑ 2,0 2,1 Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2010 r.)
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Bank Danych Regionalnych – Strona główna (pol.). GUS. [dostęp 2010-11-20].
- ↑ Joanna Kielas: Miliony z Unii na drogę z Rumi do Redy (pol.). Polskapresse, 2010-02-12. [dostęp 2010-02-16].
- ↑ Magdalena Wroniak: Największy obiekt sportowo - rekreacyjny w Polsce (pol.). Agencja Rozwoju Pomorza, 2010-03-05. [dostęp 2010-03-13].
- ↑ Struktura bezrobocia w podziale według gmin zamieszkania. Powiatowy Urząd Pracy w Wejherowie, Biuletyn Informacji Publicznej. [dostęp 2010-03-13].
- ↑ Uchwała Rady Miasta Redy
- ↑ Rady Miasta Redy
- ↑ Uchwała Rady Miasta Redy
- ↑ Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych - województwo pomorskie (pol.). 2011-12-31.
- ↑ Rada Miejska w Redzie (pol.). W: Wybory samorządowe 2006 [on-line]. Państwowa Komisja Wyborcza. [dostęp 2010-03-13].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Serwis informacyjny miasta Redy
- Reda w serwisie Ziemia Wejherowska
- Dziedzictwo Kulturowe Północnych Kaszub
|
||||||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||||||