Poznaj przeszłość Warszawy

Roman Hauser – Wikipedia, wolna encyklopedia

Roman Hauser – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Roman Hauser
Roman Hauser.jpg
Data i miejsce urodzenia 8 października 1949
Poznań
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego
Okres urzędowania od 22 maja 1992
do 21 maja 2004
Poprzednik Adam Zieliński
Następca Janusz Trzciński
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego
Okres urzędowania od 23 maja 2010
Poprzednik Janusz Trzciński
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski

Roman Marek Hauser (ur. 8 października 1949 w Poznaniu) – polski profesor nauk prawnych. W latach 1992–2004 i od 2010 prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Studia prawnicze ukończył na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu w 1973. W latach 1973–1976 był asystentem, a następnie starszym asystentem na tymże wydziale (1976–1979). W 1979 uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych i zatrudniony został na wydziale jako adiunkt. W 1988 habilitował się, w 1991 objął stanowisko profesora nadzwyczajnego na UAM. W latach 1990–1992 pełnił funkcję prorektora Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Do 2007 był kierownikiem Katedry Postępowania Administracyjnego, pozostał wykładowcą na tej uczelni. W 2009 otrzymał tytuł profesora nauk prawnych.

Od 1991 orzekał jako sędzia w Ośrodku Zamiejscowym Naczelnego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Od 22 maja 1992 do 21 maja 2004 przez dwie kadencje zajmował stanowisko prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego. Następnie był wiceprezesem NSA oraz dyrektorem Biura Orzecznictwa. 19 maja 2010 tymczasowo wykonujący obowiązki Prezydenta RP Bronisław Komorowski powołał go z dniem 23 maja 2010 ponownie na prezesa NSA[1].

Roman Hauser jest współtwórcą reformy sądownictwa administracyjnego, wprowadzającej dwuinstancyjny model postępowania sądowo-administracyjnego w Polsce. Należy do Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk oraz Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Wszedł w skład komitetów redakcyjnych wielu czasopism, m.in.: "Państwo i Prawo", "Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny", "Prokuratura i Prawo", "Monitor Prawniczy", "Orzecznictwo w Sprawach Samorządowych" i "CASUS".

W 2004 został odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[2].

[edytuj] Wybrane publikacje

  • Podporządkowanie poziome w systemie rad narodowych i terenowych organów administracji, Poznań 1981
  • Ochrona obywatela w postępowaniu egzekucyjnym w administracji (praca habilitacyjna), Poznań 1988
  • Egzekucja administracyjna. Komentarz do ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (współautor, ze Zbigniewem Leońskim), Warszawa 1992
  • Dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne, Warszawa-Zielona Góra 2003

Przypisy

[edytuj] Bibliografia