Poznaj przeszłość Warszawy

Rozporządzenia z mocą ustawy mają charakter źródeł powszechnie obowiązującego prawa (art. 234 ust. 2 Konstytucji). W Polsce prawo do ich wydawania posiada od 17 października 1997 roku jedynie Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Rady Ministrów, tylko w czasie trwania stanu wojennego, jeżeli Sejm nie może zebrać się na posiedzenie. De iure, moc wiążąca takich rozporządzeń w tym czasie jest ograniczona, ze względu na fakt, iż podlegają one zatwierdzeniu na najbliższym posiedzeniu Sejmu. De facto jednak, do tego czasu moc rozporządzeń z mocą ustawy jest równa ustawom. Rozporządzenia te mogą dotyczyć według art. 228 ust 3-4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej:

• zasad działania organów władzy publicznej podczas trwania stanu wojennego,
• zakresu w jakim mogą zostać ograniczone wolności i prawa człowieka i obywatela w trakcie trwania stanu wojennego,
• zakresu, trybu i podstaw wyrównywania strat majątkowych wynikających z tych ograniczeń.

Przy wydawaniu rozporządzeń z mocą ustawy należy wziąć pod uwagę stopień zagrożenia. Powinny one zmierzać do jak najszybszego przywrócenia normalnego funkcjonowania państwa.

Rozporządzenie z mocą ustawy jest jedyną znaną polskiemu systemowi prawa formą aktów prawnych zrównaną z ustawami. Jest to odstępstwo od fundamentalnej dla hierarchii źródeł prawa zasady reguły nadrzędności i wyłączności ustawy.

[edytuj] Bibliografia

• Banaszak B., Prawo konstytucyjne, Warszawa 2004.
• Boć J., Konstytucje Rzeczypospolitej Polskiej oraz komentarz do Konstytucji RP z 1997 roku, Wrocław 1998.
• Garlicki L., Konstytucja RP. Komentarz, Warszawa 2003.

[edytuj] Zobacz też

• Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
• Rozporządzenie
• Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej
• Stan wyjątkowy

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.