Ryt (ugrupowanie plastyczne) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ryt (Stowarzyszenie Polskich Artystów Grafików „Ryt”), ugrupowanie artystyczne działające w latach 1925-1939 w Warszawie.
Stowarzyszenie zostało założone przez profesorów warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych Władysława Skoczylasa (1883-1934) i Ludwika Gardowskiego (1890–1965).
Członkami stowarzyszenia byli przeważnie uczniowie obydwu profesorów. Celem stowarzyszenia było doskonalenie sztuki drzeworytu.
Do stowarzyszenia należeli m.in.:
- Edmund Bartłomiejczyk (1885-1950)
- Tadeusz Cieślewski (syn) (1895–1944),
- Maria Dunin-Piotrowska (1899-1986)
- Zygmunt Kamiński (1888-1969)
- Bogna Krasnodębska-Gardowska (1900–1986)
- Mieczysław Jurgielewicz (1900-1983)
- Janina Konarska (1902-1975)
- Tadeusz Kulisiewicz (1899-1988)
- Stefan Mrożewski (1894-1975)
- Stanisław Ostoja-Chrostowski (1897-1947)
- Wiktor Podoski (1901-1970)
- Władysław Skoczylas (1883-1934)
- Konstanty Maria Sopoćko (1903-1992)
- Konrad Srzednicki (1894-1993)
- Ludwik Tyrowicz (1901-1958)
- Wacław Wąsowicz (1891-1942)
Tradycje stowarzyszenia „Ryt” kontynuowała założona w Krakowie w roku 1947 „Grupa 9 Grafików”. Grupa istniała do roku 1960.
[edytuj] Bibliografia
- Jolanta Chrzanowska-Pieńkos, Andrzej Pieńkos: Leksykon sztuki polskiej XX wieku, Wydawnictwo Kurpisz, 2001 ISBN 83-86600-48-9