Sława (miasto) – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Sława | |||
|
|||
| Państwo | |||
| Województwo | lubuskie | ||
| Powiat | wschowski | ||
| Gmina | Sława gmina miejsko-wiejska |
||
| Burmistrz | Cezary Sadrakuła | ||
| Powierzchnia | 14,31 km² | ||
| Ludność (2010) • liczba • gęstość |
3923 273 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
+48 68 | ||
| Kod pocztowy | 67-410 | ||
| Tablice rejestracyjne | FWS | ||
| Na mapach: | |||
| TERC (TERYT) |
4081112014 | ||
|
Urząd miejski
ul. Henryka Pobożnego 1067-410 Sława |
|||
| Strona internetowa | |||
Sława (niem. Schlawa, dawn. Sława Śląska[1]) – miasto w woj. lubuskim, w powiecie wschowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Sława. Położone na Pojezierzu Leszczyńskim, nad Jeziorem Sławskim. Miejscowość wypoczynkowa z plażą, ośrodkami wypoczynkowymi i polem namiotowym.
Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 3923 mieszkańców[2].
W Sławie corocznie w lipcu odbywa się Międzynarodowy Kongres Brydża Sportowego.
Spis treści |
[edytuj] Położenie
Miasto leży nad Jeziorem Sławskim (817 ha), na Pojezierzu Sławskim.
Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 14,31 km²[3].
[edytuj] Nazwa
Sława jest słowem spotykanym wyłącznie u narodów słowiańskich i ma korzenie przedchrześcijańskie. Nazwa miasta bynajmniej nie oznacza jednak sławy w dzisiejszym znaczeniu tego słowa. Przyjęta została od jeziora. Wywodzi się z mokradeł, gdyż w języku staropolskim slava, slova oznaczały rzekę, zaś slovo – błoto.
[edytuj] Historia
Początki miasta nie są znane, wzmiankowane po raz pierwszy było w 1312 roku. Założone zostało prawdopodobnie przez pierwszego księcia głogowskiego Konrada (1251-1273), bądź jego syna Henryka III (1273-1309). W roku 1312 była już znaczącym miastem i siedzibą dystryktu. Potwierdzone jest to dokumentem dotyczącym podziału terytorialnego księstwa między synów Henryka III. Slave cum suo districtu (Sława z jej okręgiem) przypadła Henrykowi IV. W roku 1468 Henryk XI głogowski sprzedaje miasto rodowi Rechenbergów z Borowa Polskiego. W latach 1655-1887 miasto należało do Barwitzów hrabiów von Fernemont. Oni to w latach 1732-1735 zbudowali barokowy pałac wykorzystując częściowo mury dawnego zamku z XV w.
W 1834 r. istniała tu komora celna. W 1937 roku administracja nazistowska zastąpiła słowiańsko brzmiącą nazwę Schlawa ahistoryczną formą Schlesiersee. W 1945 miasto włączono do Polski, a jego dotychczasową ludność wkrótce wysiedlono do Niemiec. Do 1946 roku Sława była siedzibą powiatu i Państwowego Urzędu Repatriacyjnego, które przeniesiono później do Głogowa. 1 stycznia 1955 Sławę przeniesiono do powiatu wschowskiego[1]. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. zielonogórskiego.
[edytuj] Architektura
Miasto dzieli się na dwie części: wypoczynkową oraz miejską.
Zabytki:
- kościół św. Michała Archanioła wybudowany w 1604, zniszczony w XVIII wieku, następnie odrestaurowany w 1830. W kościele znajduje się kamienna ambona z XVII wieku oraz rzeźba Jezusa Frasobliwego z XVI wieku,
- kościół poewangelicki z 1836 roku z 46-metrową wieżą, obecnie noszący wezwanie Miłosierdzia Bożego,
- pałac barokowy z roku 1735 (do roku 2006 siedziba Domu Dziecka) otoczony parkiem (26 ha),
- wiele pomników przyrody, w tym najgrubszy okaz sosny czarnej na terenie Polski – 3,70 m obwodu.
[edytuj] Gospodarka
Nad Jeziorem Sławskim znajduje się wiele ośrodków turystyczno-wypoczynkowych i sportowych (pole namiotowe, baza gastronomiczna). Przemysł spożywczy to przede wszystkim duża liczba zakładów mięsnych.
Co środę i sobotę jest organizowany targ miejski znajdujący się obok cmentarza.
[edytuj] Komunikacja
W centrum znajduje się PKS z którego można dojechać m.in. do: Głogowa; Wałbrzycha; Nowej Soli czy Sulechowa.[potrzebne źródło]
Na przedmieściach można zobaczyć budynek i perony stacji kolejowej Sławy Śląskiej. Obecnie budynek stacyjny w Sławie jest adaptowany na cele mieszkalne.[potrzebne źródło] Dworzec i linia kolejowa są nieczynne.
[edytuj] Współpraca międzynarodowa
Miasta i gminy partnerskie[4]:
[edytuj] Galeria
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 października 1954 r. (Dz. U. z 1954 r. Nr 49, poz. 252)
- ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2010 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-06-10. ISSN 1734-6118.
- ↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2011 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-08-10. ISSN 1505-5507.
- ↑ www.slawa.pl. [dostęp 2011-10-31].
[edytuj] Bibliografia
- W. Strzyżewski, Sława. Zarys dziejów. Sława 2004. ISBN 83-920100-0-0
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
|
|||||||
|
||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
||||||||||||||
-
Menu
- Home
- O nas
- Antywirusy programy antywirusowe
- kodeki do filmów
- Antywirusy programy antywirusowe
- Antywirusy programy antywirusowe
- Monitoring pozycji
- riva flv player
- ps3 games
- board