Słupno (powiat płocki) – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Słupno | |||
|
|||
| Państwo |  Polska |
||
| Województwo | mazowieckie | ||
| Powiat | płocki | ||
| Gmina | Słupno | ||
| Liczba ludności (2006) | 790 | ||
| Strefa numeracyjna | (+48) 24 | ||
| Kod pocztowy | 09-472 | ||
| Tablice rejestracyjne | WPL | ||
|
Położenie na mapie Polski
  Słupno
|
|||
| Na mapach: | |||
| Strona internetowa miejscowości | |||
Słupno – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Słupno, na południowy wschód od Płocka.
Od 30 grudnia 1999 miejscowość jest siedzibą gminy Słupno (wcześniej Płock).
W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa płockiego.
[edytuj] Historia
Znaleziska archeologiczne dowodzą, że już w XII wieku istniała tu osada. W Kodeksie Mazowieckim napisano: "...w roku 1254 Komes Żyro, wojewoda mazowiecki z rodu Powałów Ogończyków, nadał za duszę swego ojca i swoich przodków dziedziczną wieś Słupno Kościołowi Płockiemu...", a dwieście lat później (w 1443), biskup Paweł Giżycki nadał ją archidiakonowi Ściborowi. Po dalszych trzech wiekach, w 1729, Słupno przekazano Zakonowi norbertanek w Płocku. Według spisu parafialnego z roku 1817 w Słupnie mieszkało 277 mężczyzn i 280 kobiet. W roku 1831 Słupno było miejscem ostatniej narady czterdziestu generałów Sztabu powstania listopadowego, a od 28 listopada 1940 do 1941 Niemcy więzili tu bł. arcybiskupa Antoniego J. Nowowiejskiego i bł. biskupa Leona Wetmańskiego przed wywiezieniem ich do obozu pracy przymusowej Soldau (KL) w Działdowie, gdzie obaj zginęli.
Na zachód od wsi (po lewej stronie szosy), na północnej krawędzi doliny rzeki Słupianka, relikty wczesnośredniowiecznego grodziska. Oprócz Słupna również w Starym Gulczewie i Szeligach poczyniono odkrycia archeologiczne.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
|
|||||||||||