Sianów – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Sianów | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | zachodniopomorskie | ||||
| Powiat | koszaliński | ||||
| Gmina | Sianów gmina miejsko-wiejska |
||||
| Prawa miejskie | 1343 | ||||
| Burmistrz | Maciej Berlicki | ||||
| Powierzchnia | 15,88 km² | ||||
| Ludność (2009) • liczba • gęstość |
6606 416,0 os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 94 | ||||
| Kod pocztowy | 76-004 | ||||
| Tablice rejestracyjne | ZKO | ||||
| Na mapach: | |||||
| TERC (TERYT) |
4324409074 | ||||
| SIMC | 0950240 | ||||
|
Urząd miejski
ul. Armii Polskiej 3076-004 Sianów |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Sianów (niem. Zanow) – miasto w północno-zachodniej Polski, w woj. zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Sianów. Położone na Równinie Słupskiej nad strugą Polnicą, ok. 5 km od Koszalina, z którym graniczy administracyjnie.
Według danych z 30 czerwca 2009 roku, miasto miało 6606 mieszkańców[1].
Jest ośrodkiem usługowym z drobnym przemysłem spożywczym.
Spis treści |
[edytuj] Położenie
Sianów (przy współrzędnych ) leży w północno-wschodniej części województwa zachodniopomorskiego, w północnej części powiatu koszalińskiego. Położony jest na Równinie Słupskiej, nad strugą Polnicą. Na południe od miasta płynie rzeka Unieść oraz Struga Sianowska. Sianów leży na północny wschód od Koszalina, z którym graniczy administracyjnie poprzez lasy Góry Chełmskiej.
Według danych z 1 stycznia 2009 powierzchnia miasta wynosi 15,88 km²[2].
Miasto leży na historycznym Pomorzu Zachodnim. Od 1815 roku w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze. Po II wojnie światowej Sianów przyłączono do województwa szczecińskiego, a w 1950 roku został włączony do nowo powstałego województwa koszalińskiego.
W pobliżu Sianowa znajduje się rezerwat przyrody "Jodły Karnieszewickie".
[edytuj] Historia
W roku 1311 przy okazji opisu granic Gorzebądza wspomniano o "villa Sanow", w roku 1330 wzmiankowany był Zamek, który prawdopodobnie znajdował się w widłach Unieści i Polnicy. Sianów prawa miejskie uzyskał w 1343 jako własność Święców, a następnie książąt zachodniopomorskich, od 1653 Hohenzollernów brandenburskich (zgermanizowana nazwa Zanow). Od XIX ośrodek przemysłu zapałczanego. W 1869 uzyskał połączenie kolejowe.
Po przejęciu miasta przez administrację polską w 1945 roku przejściowo używano nazwy Canów (ew. Cianowo)[3], zmienionej po konsultacji z naukowcami Instytutu Bałtyckiego[4] rozporządzeniem rządowym z listopada 1946 roku na Sianowo[5].
O gospodarce miasta decydował głównie rozwinięty przemysł zapałczany - Zakłady Przemysłu Zapałczanego "Polmatch" w Sianowie zostały zlikwidowane w 2007 r.[6]
[edytuj] Demografia

[edytuj] Architektura
Zabytki chronione prawnie w Sianowie:
- układ urbanistyczny miasta[7],
- kościół pw. św. Stanisława Kostki - szachulcowy kościół parafialny z XVIII w. z wieżą murowaną z 2. połowy XVI w.,
- kaplica cmentarna z 1844 r. (ul. Węgorzewska),
- Park Miejski im. gen. K. Świerczewskiego z alejami dojazdowymi z początku XIX w. (ul. Chrobrego),
- szachulcowy dom z XIX w. (ul. Tylna 7).
Obiekty o walorach historycznych:
- zamek z 1. połowy XIV wieku (nie istnieje ze względu na zatarcie śladów przy budowie drogi do Koszalina)
- ratusz z 1879 r.
- eklektyczna brama miejska
- fabryka zapałek z 1845 r.
[edytuj] Transport
Przez miasto przebiega droga krajowa nr 6 (Berlin - Szczecin - Gdańsk - Kaliningrad) i linia kolejowa Koszalin - Słupsk. Połączenie z centrum Koszalina umożliwiają prywatni przedsiębiorcy oraz autobusy PKS (linia nr 7 koszalińskiej komunikacji miejskiej została zlikwidowana). Najbliższa stacja kolejowa położona jest w miejscowości Skibno (około 3 km od centrum) - zatrzymują się tam pociągi osobowe. W Skibnie znajduje się duża składnica drewna. Pociągi pospieszne i ekspresowe zatrzymują się w położonym 10 km od Sianowa Koszalinie.
[edytuj] Gospodarka
Obecnie w Sianowie znajdują się następujące zakłady przemysłowe:
- firma i fabryka "Dega" - wyroby garmażeryjne w Karnieszewicach
- palarnia kawy "MK Cafe" w Skibnie
- gospodarstwo rybackie "Dadoń"
[edytuj] Edukacja
- Szkoła Podstawowa nr 1 im. Janka Bytnara
- Szkoła Podstawowa nr 2 im. Bohaterów 8. Drezdeńskiej Dywizji Piechoty
- Gimnazjum Gminne im.Ireny Sendlerowej
- Przedszkole Gminne
- Liceum dla dorosłych
[edytuj] Sport
Kluby sportowe w mieście:
- UKS Kometa Sianów - Badminton.
- UKS Victoria Dega Sianów
- klub sportowy "Victoria Sianów" (IV liga, grupa zachodniopomorska).
[edytuj] Administracja
Miasto jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej. Mieszkańcy Sianowa wybierają do swojej rady miejskiej 8 radnych (8 z 15). Pozostałych 7 radnych wybierają mieszkańcy terenów wiejskich gminy Sianów. Organem wykonawczym jest burmistrz. Siedzibą władz jest ratusz przy ul. Armii Polskiej.
Burmistrzowie Sianowa:
- Andrzej Henryk Matyjaszek (2002–2006)
- Ryszard Stanisław Wątroba (2006-2010)
- Maciej Berlicki (od 2010)
Gmina Sianów utworzyła w obrębie miasta 3 jednostki pomocnicze, zwane osiedlami (tj. Osiedle Nr 1, 2, 3). Organem uchwałodawczym każdego jest ogólne zebranie mieszkańców, które wybiera zarząd osiedla, składający się z przewodniczącego zarządu, sekretarza oraz od 1 do 3 członków[8]
Mieszkańcy Sianowa wybierają parlamentarzystów z okręgu wyborczego Koszalin, a posłów do Parlamentu Europejskiego z okręgu wyborczego nr 13.
[edytuj] Ludzie związani z Sianowem
- Władysław Czerkawski - działacz kombatancki i społeczny
- Edward Kozieł - pamiętnikarz, autor wydanych wspomnień
- Bolesław Kurzawiński - malarz, absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie
- Katarzyna Sobczyk - polska piosenkarka
- Kazimierz Trzeciak - dr medycyny, absolwent Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, oficer 6 pułku piechoty Legionów
- Edward Żentara - polski aktor
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 30 VI 2009 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2009-11-24. ISSN 1734-6118.
- ↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2009 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2009-08-20. ISSN 1505-5507.
- ↑ Słownik współczesnych nazw geograficznych Pomorza Zachodniego z nazwami przejściowymi z lat 1945-1948. Tadeusz Białecki (red.). Szczecin: Książnica Pomorska w Szczecinie, 2002, s. 190. ISBN 83-87879-34-7.
- ↑ 60 rocznica przybycia pierwszych osadników na Ziemię Sianowską
- ↑ M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262, s. 8
- ↑ Cezary Sołowij: Zapałki się wypaliły (pol.). Serwis Głosu Koszalińskiego. [dostęp 2010-02-18].
- ↑ zachodniopomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków, nr rej. 557 z dnia 14.02.1966
- ↑ Uchwała Nr XXVII/154/2004 Rady Miejskiej w Sianowie z dnia 29 grudnia 2004 r. ws. uchwalenia statutów osiedli Gminy i Miasta Sianów (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2005 r. Nr 26, poz. 549)
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
|
||||||||||
|
|||||||||||||
|
||||||||||||||