Sieraków – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Sieraków | |||||
Panorama Sierakowa z górującym pobernardyńskim kościołem |
|||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | wielkopolskie | ||||
| Powiat | międzychodzki | ||||
| Gmina | Sieraków gmina miejsko-wiejska |
||||
| Aglomeracja | nie tworzy | ||||
| Prawa miejskie | 1358[1] | ||||
| Burmistrz | Witold Bruno Maciołek | ||||
| Powierzchnia | 14,08 km² | ||||
| Wysokość | 31 m n.p.m. | ||||
| Ludność (2010) • liczba • gęstość |
6093 432 os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 61 | ||||
| Kod pocztowy | 64-410 | ||||
| Tablice rejestracyjne | PMI | ||||
| Na mapach: | |||||
| TERC (TERYT) |
4303914044 | ||||
| Hasło promocyjne: Turystyczna kraina | |||||
|
Urząd miejski
ul. 8 Stycznia 3864-410 Sieraków |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Sieraków (niem. Zirke) – miasto w zachodniej Polsce, w woj. wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Sieraków. Położone nad Wartą, na skraju Puszczy Noteckiej, na pograniczu Kotliny Gorzowskiej i Pojezierza Poznańskiego, pomiędzy dwoma jeziorami: Jaroszewskim i Lutomskim. Miasto posiada rozbudowaną infrastrukturą wypoczynkową (kryta pływalnia, kręgielnia, liczne ośrodki wypoczynkowe) nad Jeziorem Jaroszewskim.
Według danych z 1 października 2010 miasto liczyło 6093 mieszkańców.
Spis treści |
[edytuj] Położenie
Miasto jest położone nad Wartą i nad dwoma jeziorami: Jez. Jaroszewskim i Jez. Lutomskim.
Według danych z 1 stycznia 2010 powierzchnia miasta wynosi 14,08 km²[2].
W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. poznańskiego.
Większa część miasta położona jest na lewym brzegu Warty, na prawym znajduje się dzielnica Piaski.
[edytuj] Historia
| Ta sekcja od 2010-10 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Znaleziska archeologiczne z prac wykopaliskowych prowadzonych w latach 1911 – 1914 wskazują na istnienie w tym miejscu osady już w epoce brązu. Pierwszy zapis informujący o istnieniu grodu przy brodzie Warty pochodzi z 1251 r. Gród został założony na szlaku handlowym prowadzącym z Poznania przez Drezdenko do Szczecina. Prawa miejskie zostały nadane przed 1388 przez Kazimierza Wielkiego. Nazwa miasta pochodzi od słowa Sierak oznaczającego biedaka (w zapisie z 1388 nazwa miała brzmienie Syrakowo, zapiski z 1397 informują o Sierakowie, obecne brzmienie Sieraków pojawia się w 1580 r.). Miasto było prywatną własnością rodziny Nałęczów, a ściślej gałęzi rodziny, która przyjęła nazwisko Sierakowskich. W 1416 r. Władysław Jagiełło odnowił przywilej lokacyjny Sierakowa na prawach magdeburskich. W 1450 właścicielem miasta został wojewoda poznański Łukasz I Górka. Jego syn, Uriel Górka wybudował w Sierakowie szpital i kościół pod wezwaniem św. Ducha. Rodzina Górków w 1591 r. odsprzedała miasto wraz z czternastoma okolicznymi wsiami Piotrowi Opalińskiemu. Okres, w którym ta rodzina była właścicielami miasta należy do najpomyślniejszych w jego historii. Nowy właściciel rozpoczął budowę kościoła bernardyńskiego. W mieście założono drukarnię i powstał teatr. W 1649 r. Krzysztof Opaliński wspólnie z czeskim nauczycielem Janem Amosem Komeńskim, założył w mieście świeckie gimnazjum. Ostatnia właścicielka Sierakowa z rodu Opalińskich, Maria Leszczyńska (córka Katarzyny z Opalińskich i Stanisława Leszczyńskiego) wniosła Sieraków w wianie królowi francuskiemu, Ludwikowi XV. Miasto kupił w 1752 r. minister króla Augusta III, Henryk Brühl. Pod koniec XVIII wieku właścicielem został Łukasz Bniński. Po II rozbiorze Polski przeszło pod panowanie pruskie. W 1793 wojska pruskie wkraczające do miasta spotkały się ze zbrojnym oporem stacjonujących tu jednostek polskich (podobny opór stawiły wojska jeszcze w drugim wielkopolskim mieście – w Kargowej). Pożar, który miał miejsce w 1817 r. prawie całkowicie zniszczył miasto. Podczas wiosny ludów, w 1848 mieszkańcy przyłączyli się do walk. Jednak powstanie zostało szybko stłumione.
Podczas powstania wielkopolskiego, w 1918 roku w mieście został uformowany oddział, który wspólnie z powstańcami z Pniew i Szamotuł usunął z Sierakowa administrację pruską, a następnie wziął udział w walkach pod Kolnem i Zatomiem. W 1920 r. Sieraków wraz z większością historycznej Wielkopolski ponownie wszedł w skład państwa polskiego.
[edytuj] Zabytki
Lista zabytków chronionych prawem w Sierakowie:
- Historyczne założenie urbanistyczne z okresu 1416–XX wiek,
- Zespół klasztorny bernardynów:
- kościół NMP Niepokalanie Poczętej – zwany Perłą Sierakowa. Kościół parafialny zbudowany w latach 1624-39 z bogato zdobionym barokowym wnętrzem.
- skrzydło klasztoru z 1819 roku, obecnie plebania,
- Kościół ewangelicki – gmina ewangelicka została założona w Sierakowie w roku 1750. Kościół konstrukcji szachulcowej wzniesiono w latach 1783-1985. Nieczynny obiekt, znajdujący się dawniej w zarządzie parafii sierakowskiej w listopadzie 2010 r. uległ katastrofie budowlanej (zawaliła się południowa część świątyni - wieża). Był on jednym z dwóch zachowanych w Wielkopolsce oryginalnych (nieprzebudowanych) kościołów ewangelickich konstrukcji szachulcowej.[3].
- Synagoga - budowla z końca XIX wieku,
- pozostałość Zamku Opalińskich – odrestaurowane lewe skrzydło istniejącego od XIV wieku zamku, gdzie czerwcu 1995 roku w zamku zostało otwarte muzeum. Do piwnic zamkowych, zamienionych na kryptę z ołtarzem, przeniesiono odnalezione w 1991 r., w podziemiach kościoła pobernardyńskiego sarkofagi z prochami rodu Opalińskich.
- Zespół zabudowań stada ogierów z 1. połowy XIX–XX, obejmujący:
- dom kierownika (tzw. pałac) z 1890,
- ujeżdżalnię z 1829,
- stajnię (z wozownią i szorownią),
- 4 pawilony mieszkalne (narożne),
- ambulatorium,
- dom „Biały Domek”,
- park dworski.
- dawny szpital św. Ducha - obecnie dom mieszkalny,
- dom z 1. połowy XIX wieku (ul. 8 Stycznia 7).
[edytuj] Transport i komunikacja
[edytuj] Drogi
Wewnętrzny układ drogowy na terenie miasta Sieraków ma charakter promienisty, dośrodkowy. Na rynku (plac Powstańców Wielkopolskich) krzyżują się 3 ciągi drogowe łączące Sieraków z drogami wojewódzkimi i pośrednio z przyległymi gminami. Przez miasto przebiegają 4 drogi wojewódzkie[4]:
- 133 biegnąca do Chrzypska Wielkiego,
- 150 biegnąca przez Puszczę Notecką do Wronek,
- 182 biegnąca z Międzychodu do Wronek, mająca największe znaczenie i najbardziej ruchliwa z dróg wojewódzkich przebiegających przez miasto,
- 198 biegnąca południowym krańcem Puszczy Noteckiej do Radgoszczy w gm. Międzychód.
Najwygodniejszą opcją dojazdu do Sierakowa z Poznania, jest dojazd południową częścią miasta drogą powiatową nr 32101, która w Upartowie łączy się z drogą nr 186, bezpośrednio biegnącą do najbliższej drogi krajowej nr 24 w Kwilczu. Droga ta cechuje się bardzo dobrym stanem technicznym i stanowi główną arterię umożliwiającą połączenie Sierakowa ze stolicą województwa, Poznaniem.
[edytuj] Kolej
Przez Sieraków przebiega jednotorowa, niezelektryfikowana linia kolejowa nr 368 drugorzędna łącząca Szamotuły i Międzychód. Dworzec kolejowy dysponuje bocznicą kolejową i rampami wyładowczymi. Z uwagi na małe zainteresowanie usługami świadczonymi przez PKP Linie Lokalne od roku 1995 ruch pociągów osobowych na trasie Szamotuły – Międzychód został zawieszony. Najbliższa stacja kolejowa obsługująca ruch osobowy znajduje się około 20 km od Sierakowa w mieście Wronki.
Linia ożyła ponownie 13 sierpnia 2011 roku za sprawą przyjazdu pociągu Pojezierze z Poznania. Zabytkowy parowóz przejechał nieczynny szlak z Międzychodu do Sierakowa[5].
[edytuj] Komunikacja PKS
W Sierakowie znajduje się 5 przystanków autobusów PKS[a]. Autobusem z Sierakowa można dojechać między innymi do stolicy województwa (przez Pniewy lub Wronki) oraz do Międzychodu. Pojedyncze kursy wykonywane są również w relacjach do Szamotuł, Międzyrzecza, Sulęcina i Chrzypska Wielkiego.[6] Na przystankach zatrzymują się autobusy PPKS Poznań oraz PKS Gorzów Wlkp..
[edytuj] Komunikacja LKM
Pojazdy Lokalnej Komunikacji Mikrobusowej zapewniają łączność okolicznych wiosek z Sierakowem i Międzychodem. Mikrobusy kursują kilka razy dziennie z Sierakowa do stolicy powiatu, Kwilcza, Pniew i Chrzypska Wielkiego (przez Lutom).[potrzebne źródło]
[edytuj] Komunikacja miejska
Jedyna linia miejska nr 50 została uruchomiona 13 sierpnia 2011 roku z okazji przyjazdu pociągu Pojezierze. Historyczny Autosan H9-35 kursował przez kilka godzin na trasie Dworzec Kolejowy - Zamek - Rynek - Plaża nad jeziorem[5].
[edytuj] Atrakcje turystyczne
- Kościół Parafialny z XVII w.
- Muzeum Zamek Opalińskich
- Stado Ogierów rasy wielkopolskiej, założone w 1829 r.
- kryta pływalnia
- kręgielnia w ośrodku PKP/Wrzos
- Synagoga w Sierakowie
- Stowarzyszenie Młodzieżowa Orkiestra Dęta "Vivat"
- Dziesięcioprzęsłowy most - Most biegnący przez Wartę powstały w latach 1908-1909. Jest jedną z najstarszych konstrukcji betonowych w Wielkopolsce. Łączy centrum Sierakowa z przedmieściem Piaski oraz umożliwia dojazd do Puszczy Noteckiej.
W Sierakowie nad Jeziorem Jaroszewskim wyznaczono 2 letnie kąpieliska[7]:
- Plaża Miejska nad Jeziorem Jaroszewskim OSiR, (ul. Poznańska 26)
- Kąpielisko Centralnego Ośrodka Sportowo-Szkoleniowego TKKF, (ul. Poznańska 27)
[edytuj] Oświata
Miasto zapewnia nauczanie na poziomie podstawowym, gimnazjalnym i średnim.
Od niedawna w Sierakowie działają dwa przedszkola:
- Samorządowe "Przedszkole Przyjaciół Książki", ul. Przedszkolna 3,
- Prywatne "Przedszkole Kolorowe Nutki", ul. Daszyńskiego.
W mieście działa jedna szkoła podstawowa, imienia mjr Henryka Sucharskiego obejmująca również swoim zasięgiem pobliskie wioski (Bucharzewo, Chalin, Chorzępowo, Górę, Grobię, Kłosowice, Ławicę, sołectwo Marianowo, Przemyśl i Śrem).
Na poziomie gimnazjalnym i średnim kształci Zespół Szkół, w którym znajdują się gimnazjum, technika (zawodowe i profilowane) oraz liceum ogólnokształcące. Dodatkowo dla starszych osób w Sierakowskim Ośrodku Kultury odbywają się sesje Uniwersytetu Trzeciego Wieku.
[edytuj] Demografia
Miasto zalicza się do klasy miast małych[b]. Liczba jego mieszkańców, na przestrzeni ostatnich 35 lat systematycznie rosła, aż do roku 1998[8], w którym to po raz pierwszy zaobserwowano spadek ludności. Najwyższą liczbę ludności Sieraków osiągnął w roku 1997[9], gdy liczba mieszkańców miejscowości liczyła prawe 6200 mieszkańców. Następnie obserwowany był dość znaczny spadek mieszkańców o około 200 osób. W chwili obecnej w Sierakowie obserwuje się stopniowy, lecz nieznaczny wzrost liczby mieszkańców. W przeciągu ostatnich 5 lat w mieście przybyło około 100 osób.

[edytuj] Sport
Na terenie Sierakowa działają liczne kluby sportowe m.in. SKS Warta Sieraków, Klub Kręglarski Wrzos, UKS Kormoran Sieraków. Funkcjonuje kilka obiektów sportowych m.in. automatyczna kręgielnia 4-torowa, kompleks boisk "Orlik", boiska przy OSiR Sieraków, ośrodek TKKF a w nim kryta pływalnia, hala sportowa, boiska, korty tenisowe, bieżnia; boiska do piłki plażowej, wypożyczalnie sprzętu wodnego.
[edytuj] Miasta partnerskie
| miejscowość partnerska |
rodzaj współpracy |
źródło | |
|---|---|---|---|
| Vodňany | porozumienie o współpracy (2004); wymiana grup artystycznych |
|
|
| Schönberg | stowarzyszenie; wymiana młodzieży |
|
|
| kanton Bécherel | wymiana grup artystycznych |
|
|
| gmina Soleczniki | umowa o partnerstwie (2009) |
|
|
| Horné Srnie | wymiana grup artystycznych | ||
[edytuj] Osoby związane z Sierakowem
- Ród Opalińskich
- Krzysztof Bonadura Starszy - budowniczy klasztoru bernardynów w XVII w., dzisiejszego kościoła parafialnego.
- Łukasz Balcer ur. 21 lipca 1935 w Sierakowie - prawnik, polityk.
- Florian Antoni Budniak - adiunkt w Nadleśnictwie Sieraków; Inżynier leśnik, żołnierz kampanii wrześniowej, od 1940 roku członek ZWZ, dowódca kampanii partyzanckiej na terenie Radomszczyzny.
- Zbigniew Drozdowski ur. 25 stycznia 1930 w Sierakowie - antropolog, doctor honoris causa, rektor Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego w Poznaniu.
- Józef Goetz- praktyka leśna w Nadleśnictwie Sieraków; botanik polski, leśnik, wykładowca Uniwersytetu Poznańskiego.
- Marian Kozicki - sportowiec uprawiający jeździectwo, mistrz olimpijski z Moskwy trenujący jazdę konną w Stadzie Ogierów.
- Ireneusz Linde ur. 3 stycznia 1950 w Sierakowie - artysta fotografik, przez wiele lat instruktor fotografii w Technikum Rybackim i sierakowskim Ośrodku Kultury.
- Wojciech Matusiak ur. 2 czerwca 1945 w Sierakowie - kolarz szosowy i torowy, zwycięzca 26. Tour de Pologne w 1969 r., wielokrotny medalista mistrzostw Polski.
- Szymon Sawala ur. 25 września 1982 w Sierakowie - polski piłkarz grający na pozycji pomocnika. Aktualnie gra w Polonii Bytom.
- bł. Narcyz Putz ur. 28 października 1877 r. w Sierakowie - polski duchowny katolicki, błogosławiony kościoła katolickiego.
[edytuj] Zobacz też
Uwagi
Przypisy
- ↑ Raport o stanie Gminy Sieraków. Sieraków: Urząd Gminy Sieraków, 2008, s. 8. 1501. Cytat: 2.1. Historia miasta i gminy; Na podstawie badań historycznych za datę nadania praw miejskich Sierakowowi przyjmuje się rok 1358. Nie zachował się jednak oryginał aktu lokacji miasta wydanego przez króla Kazimierza III Wielkiego. W 1416 roku Władysław Jagiełło odnowił magdeburskie prawa miejskie..
- ↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2010 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-08-20. ISSN 1505-5507.
- ↑ Miasto jako właściciel obiektu planuje jego odbudowę z przeznaczeniem na cele kulturalne (z ew. funkcją gastronomiczną - informacja na podstawie informacji z miejscowego urzędu gminy).
- ↑ 8.8.1. Drogownictwo i komunikacja- Drogi. 2009. ss. 61-62.
- ↑ 5,0 5,1 POJEZIERZE'11, Pociągiem nad jezioro!. 2011. [dostęp 2011-09-18].
- ↑ tabliczka PKS Rynek w Sierakowie. 2011. [dostęp 2011-09-18].
- ↑ Uchwała Nr VII/44/11 Rady Miejskiej w Sierakowie z dnia 17 maja 2011 r. (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego z 2011 r. Nr 184 poz. 2935)
- ↑ Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Sieraków. diagnoza stanu gminy. Sieraków: Zarząd Gminy Sieraków, 1999-12, s. 41. 1328. Cytat: lata 1975-1990.
- ↑ Dane dla jednostki podziału terytorialnego → Sieraków, Ludność, lata 1995-2008. W: Bank Danych Regionalnych [on-line]. Główny Urząd Statystyczny.
- ↑ 10,0 10,1 10,2 Współpraca z Niemcami, Czechami, Francją.
- ↑ Schönberger Freundeskreis Sieraków e.V..
- ↑ MOWA O PARTNERSTWIE Z REJONEM SOLECZNICKIM NA LITWIE.
[edytuj] Bibliografia
- H.Andrzejewska,T.Andrzejewski,P.Tomczak, Perła wśród jezior, Pobernardyński kościół parafialny w Sierakowie, Poznań, Wyd. Kwartet, 2007, ISBN 978-83-60069-50-9
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Sieraków w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom X (Rukszenice – Sochaczew) z 1889 r.
- Serwis informacyjny Sierakowa
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
|
||||||||||||||||||||
|
|||||||||||
|
||||||||||||||
-
Menu