Stanisław Zbigniew Dąbrowski (ur. 12 kwietnia 1947 w Sokołowie Podlaskim) – polski sędzia Izby Cywilnej Sądu Najwyższego, przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa, poseł na Sejm X kadencji, od 2010 Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego i przewodniczący Trybunału Stanu.
Urodził się w Sokołowie Podlaskim w rodzinie sędziego i nauczycielki. Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Sokołowie, a następnie w 1970 studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1974 był sędzią kolejnych szczebli, rozpoczynając pracę w Sądzie Rejonowym w Węgrowie, od 1980 do 1990 orzekał w Sądzie Wojewódzkim w Siedlcach.
Był współzałożycielem Klubu Inteligencji Katolickiej w Siedlcach, a także jego pierwszym prezesem (1981–1985). W latach 1989–1991 pełnił funkcję posła na Sejm kontraktowy wybranego z ramienia Komitetu Obywatelskiego z okręgu Garwolin[1]. W 1990 zaczął orzekać w Izbie Cywilnej Sądu Najwyższego. W 2004 został powołany na stanowisko wiceprzewodniczącego KRS, od 27 marca 2006 do 22 marca 2010 był przewodniczącym Krajowej Rady Sądownictwa[2]. 14 października 2010 powołany przez prezydenta Bronisława Komorowskiego na Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego[3].
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Stanisław Dąbrowski, w: Nasi w Sejmie i w Senacie. Posłowie i senatorowie wybrani z listy Solidarności, Volumen, Warszawa 1990, s. 37
- Stanisław Dąbrowski, w: Sejm i Senat Rzeczpospolitej Polskiej 1989–1991, Warszawa 1991, s. 103
|
Trybunał Stanu |
|
| Przewodniczący |
Stanisław Dąbrowski
|
 |
|
| Wiceprzewodniczący |
|
|
| Członkowie |
|
|
