Stebnik (Ukraina) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Stebnik | |
| Państwo |  Ukraina |
| Obwód |  lwowski |
| Powierzchnia | 9 km² |
| Ludność (2006) • liczba ludności |
20000 |
|
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
  Stebnik
|
|
| Na mapach: | |
Stebnik (ukr. Стебник) - miasto na Ukrainie, obwód lwowski ok. 20 tys. mieszkańców. Do 17 września 1939 województwo lwowskie.
W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Stebnik. W 1922 roku w Stebniku otwarto kopalnię soli potasowej (należała ona do tej samej spółki polskiej co kopalnia w Kałuszu)[1].
Rada Miejska Stebnika nadała honorowe obywatelstwo miasta Stebnik Stepanowi Banderze[2]. Utworzona przez Stepana Banderę frakcja OUN-B ponosi odpowiedzialność za zorganizowane ludobójstwo polskiej ludności cywilnej na Wołyniu i Małopolsce Wschodniej[3].
[edytuj] Pobliskie miejscowości
Przypisy
- ↑ Seweryn Przybylski, Kresy Wschodnie Rzeczypospolitej: opisy i obrazy przeszłości, po 1926 Lwów, s. 242-247
- ↑ Honorują Banderę
- ↑ Stepan Bandera za swoją "narodową postawę" otrzymał z rąk władz ukraińskich honorowe wyróżnienie wielu innych miast na terenie dzisiejszej Ukrainy Zachodniej (których liczba stale rośnie), są to oprócz Rawy Ruskiej m.in. Lwów, Iwano-Frankiwsk (dawny Stanisławów), Łuck, Tarnopol, Truskawiec, Kowel, Sokal, Czerwonogród (dawny Krystynopol), Chust, Brody, Żółkiew, Trembowla, Jaworów, Nowojaworowsk, Borysław, Dublany, Radziechów, Rawa Ruska, Kuźniecowsk, Dolina, Kołomyja, Skole, Zborów, Morsztyn, Wołświn.
|
|||||||