Poznaj przeszłość Warszawy

Stefania Łobaczewska – Wikipedia, wolna encyklopedia

Stefania Łobaczewska – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Stefania Łobaczewska-Gérard de Festenburg (ur. 31 lipca 1888 we Lwowie, zm. 16 stycznia 1963 w Krakowie) – polska muzykolog i profesor.

Studiowała w Konserwatorium Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie i w Konserwatorium w Wiedniu. W 1928 uzyskała stopień doktora na Uniwersytecie Lwowskim na podstawie rozprawy O harmonice Debussy'ego w pierwszym okresie jego twórczości. Od 1931 profesor Konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie, na uczelni której pozostała do okupacji Lwowa przez Niemców. W czasie II wojny przebywała w majątku Stanisława Hofmokla w Zarzeczu koło Niska[1]. Od 1945 profesor Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie (w latach 1952–1955 rektor), w latach 1952–1959 kierownik Katedry Muzykologii Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Zmarła 16 stycznia 1963 w Krakowie i została pochowana w kwaterze zasłużonych na Cmentarzu Rakowickim[2].

[edytuj] Odznaczenia

Przypisy

  1. J. Ogiński, Dziedzic z Zarzecza k. Niska, "Sztafeta", nr 13, 29 III 2001, s. 13
  2. Karolina Grodziska Opis trasy zwiedzania cmentarza Rakowickiego [w:] Cmentarz Rakowicki w Krakowie wyd. przez Obywatelski Komitet Ratowania Krakowa, Agencja Omnipress Warszawa 1988, s. 133
  3. M.P. z 1952 r. Nr 70, poz. 1078, pkt 70.
  4. Dziennik Polski, rok IX, nr 173 (2948), s. 7.

[edytuj] Bibliografia