Synagoga Złota Róża we Lwowie – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Synagoga Złota Róża we Lwowie | |
Szkic synagogi |
|
| Państwo | |
| Miejscowość | Lwów |
| Data budowy | 1582 |
| Data zburzenia | lipiec 1941 |
| Tradycja | ortodoksyjna |
| Architekt | Paweł Szczęśliwy, Ambroży Przychylny |
| Budulec | murowana |
| Obecnie | nie istnieje |
|
Położenie na mapie Ukrainy
|
|
| Na mapach: | |
Synagoga Złota Róża we Lwowie (hebr. Turei Zahav; jid. Giłdene Rojze), zwana również Nachmanowicza - nieistniejąca synagoga znajdująca się w centrum Lwowa, w dzielnicy żydowskiej, przy ulicy Iwana Fedorowa 27, dawnej Blacharskiej.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Synagoga została zbudowana w 1582 roku z inicjatywy i funduszy przewodniczącego lwowskiej (miejskiej) gminy żydowskiej Izaaka Nachmanowicza. Jej projektantami byli włoscy architekci: Paweł Szczęśliwy i Ambroży Przychylny[1]. Od imienia żony fundatora nazwano ja "Złotą Różą".
Murowany budynek synagogi wzniesiono na planie prostokąta w stylu renesansowym z reminiscencjami gotyku. Jej wnętrze stanowiła czworoboczna sala ze sklepieniem gotyckim, wspartym na renesansowych konsolach. Na każdej z trzech ścian umieszczone były dwa ostrołukowe okna. Aron ha-kodesz w postaci kamiennego renesansowego portalu stał na kilkustopniowym podwyższeniu przy ścianie wschodniej. Posadzka synagogi była niższa od poziomu ulicy o kilka stopni.
Po wkroczeniu wojsk niemieckich do Lwowa, 14 sierpnia 1941 roku synagoga została spalona[2], a w 1942 wysadzona[3]. Ocalały fragmenty.
W 2007 roku gmina żydowska we Lwowie podjęła kroki w celu rekonstrukcji synagogi w oparciu o zachowane fragmenty. Podjęto między innymi zakrojone prace archeologiczne[1].
W 2009 roku polski architekt Michał Podgórczyk opracował projekt "Centrum Kultury Żydowskiej i synagoga we Lwowie". Projekt ten zakładał budowę Centrum Kultury Żydowskiej oraz synagogi (która miała stać na ruinach synagogi Złotej Róży) w którą wkomponowane zostałyby fragmentu starego budynku.[3]. Podgórczyk za swój projekt otrzymał polską Nagrodę Architektoniczną im. Małgorzaty Baczko i Piotra Zakrzewskiego.
We wrześniu 2011 roku ukraińskie władze samorządowe przystąpiły do wyburzenia pozostałych po II wojnie światowej elementów synagogi Złotej Róży z zamiarem postawienia w jej miejsce hotelu na Euro 2012. Dewastacji tej dokonano nie zważając na to, że obszar na którym znajdowały się zachowane fragmenty został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO, oraz mimo protestów ze strony polskiej, izraelskiej i brytyjskiej.[4].
[edytuj] Galeria
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Lwowscy Żydzi chcą odbudować «Złotą Różę»
- ↑ Grzegorz Mazur, Jerzy Skwara, Jerzy Węgierski - "Kronika 2350 dni wojny i okupacji Lwowa", s. 227
- ↑ 3,0 3,1 Nagroda architektoniczna im. Małgorzaty Baczko i Piotra Zakrzewskiego
- ↑ Lwów: buldożery niszczą synagogę
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Synagoga Złota Róża we Lwowie na portalu Wirtualny Sztetl
- Majer Bałaban - Żydzi lwowscy
- Józef Helston - Synagogi Lwowa