Szlichtyngowa – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Szlichtyngowa | |||
|
|||
| Państwo |  Polska |
||
| Województwo | lubuskie | ||
| Powiat | wschowski | ||
| Gmina | Szlichtyngowa gmina miejsko-wiejska |
||
| Burmistrz | Jan Wardecki | ||
| Powierzchnia | 1,55 km² | ||
| Ludność (2008) • liczba • gęstość |
1 372[1] 885 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
+48 65 | ||
| Kod pocztowy | 67-407 | ||
| Tablice rejestracyjne | FWS | ||
|
Położenie na mapie Polski
  Szlichtyngowa
|
|||
| Na mapach: | |||
| TERC (TERYT) |
4081112024 | ||
|
Urząd miejski
Rynek 167-407 Szlichtyngowa |
|||
| Strona internetowa | |||
Szlichtyngowa (niem. Schlichtingsheim) to miasto we wschodniej części woj. lubuskiego, w powiecie wschowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Szlichtyngowa, w pobliżu rzeki Odry. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. leszczyńskiego. Obecnie najmniejsze miasto województwa lubuskiego.
Według danych z 31 grudnia 2004 miasto miało 1348 mieszkańców.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Miasto założył w swych dobrach Jan Szlichtyng, który w 1644 wyjednał od króla Władysława IV przywilej lokacyjny dla miejscowości zwanej wówczas Schlichtinkowo. Jak wiele innych miast zakładanych w tym okresie w Wielkopolsce, Szlichtyngowa opierała swój rozwój na imigracji protestanckich uchodźców ze Śląska, prześladowanych przez katolickich Habsburgów. Z tego powodu miasto od początków istnienia[potrzebne źródło] aż do 1945 r. posiadało pod względem kulturowym i etnicznym przeważająco niemiecki charakter. Szlichtyngowa funkcjonowała jako ośrodek rzemieślniczy, od 1653 znajdował się tu skład płótna przeznaczonego na eksport.
Wraz z II rozbiorem Polski w 1793 r. miasto dostało się pod panowanie Prus, przejściowo wchodząc w skład Księstwa Warszawskiego (1807-1815). W 1906 r. Szlichtyngowa otrzymała połączenie kolejowe z Górą i Głogowem. Ze względów etnicznych[potrzebne źródło] Traktat Wersalski nie przywrócił Szlichtyngowej Polsce po pierwszej wojnie światowej. 1 lutego 1945 r. miasto zostało zajęte przez wojska radzieckie. W Szlichtyngowej utworzono polską administrację, ludność miasta została wysiedlona do Niemiec[potrzebne źródło] i zastąpiona polskimi osadnikami.
W 1992 r. zlikwidowano połączenie kolejowe z miastem. W 1995 r. spłonął kościół szachulcowy z XVII wieku. Ośrodek handlowo-usługowy regionu rolniczego. W okolicy wydobycie gazu ziemnego.
[edytuj] Zabytki
- Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego
- wozownia plebańska z I połowy XIX wieku
- wiatrak
- dzwonnica z XVII-XVIII wieku
- kamienice z okresu I połowy XIX wieku
[edytuj] Transport
Węzeł drogowy. W mieście krzyżują się drogi krajowe i wojewódzkie:
- DK12: Łęknica - Żary - Szlichtyngowa - Kalisz - Radom - Lublin - Dorohusk
- DW324: Szlichtyngowa - Góra - Rawicz
[edytuj] Edukacja
- Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II
- Gimnazjum w Szlichtyngowej
[edytuj] Kultura i sztuka
- Imprezy kulturalne:
- Virtus Volley Cup - jeden z największych w Polsce turniejów w mini piłce siatkowej dziewcząt
- Międzynarodowy Bieg Szlichtyngów
- Organizacje kulturalne:
- Stowarzyszenie Grupa Virtus
[edytuj] Sport
Kluby sportowe:
- Virtus Volley Szlichtyngowa (siatkówka dziewcząt)
- mistrz województwa lubuskiego w siatkówce plażowej kadetek (2009)
- wicemistrz województwa lubuskiego w siatkówce plażowej juniorek (2009)
- wicemistrz województwa lubuskiego w kat. klas piątych szkół podstawowych (2009)
- brązowy medalista mistrzostw województwa lubuskiego w kat. klas szóstych szkół podstawowych (2009)
- mistrz województwa lubuskiego w kat. klas piątych szkół podstawowych (2008)
- Orzeł Szlichtyngowa (piłka nożna mężczyzn)
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
- Oficjalna strona miasta i gminy Szlichtyngowa
Przypisy
|
||||||||||
|
||||||||||||||
|
|||||||
