Turobin – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Turobin | |||
|
|||
 Kościół pw. św. Dominika |
|||
| Państwo |  Polska |
||
| Województwo | lubelskie | ||
| Powiat | biłgorajski | ||
| Gmina | Turobin | ||
| Liczba ludności (2008) | 1 036 | ||
| Strefa numeracyjna | (+48) 84 | ||
| Kod pocztowy | 23-465 | ||
| Tablice rejestracyjne | LBL | ||
|
Położenie na mapie Polski
  Turobin
|
|||
| Na mapach: | |||
Turobin – wieś (niegdyś miasto) w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim, w gminie Turobin. Wieś leży w zachodniej części Padołu Zamojskiego, nad Porem.
W latach 1957-1975 Turobin administracyjnie należał do powiatu krasnostawskiego (woj. lubelskie), a w 1975-1998 do województwa zamojskiego.
Miejscowość jest siedzibą gminy Turobin i ośrodkiem usługowym dla okolicznych terenów wiejskich.
W latach 1420-1870 Turobin posiadał prawa miejskie.
Z miejscowości pochodził słynny prawnik Jan z Turobina (1511-1575), rektor Akademii Krakowskiej.
Spis treści |
[edytuj] Zabytki
- Kościół pw. św. Dominika.
- Rynek turobiński o wymiarach 100 x 110 m
- Kaplica pw. św. Marka.
- Gródki - zbiorowa mogiła mieszkańców wsi zabitych przez hitlerowców 1 lipca 1942 roku
- Synagoga i dom modlitwy dla kobiet.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Roman Tokarczyk, "Turobin Dzieje Miejscowości" (monografia), Morpol, Lublin 2002
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
|
|||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
|||||