Uhnów – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Uhnów | |||
|
|||
| Państwo |  Ukraina |
||
| Obwód |  lwowski |
||
| Powierzchnia | 2,48 km² | ||
| Ludność (2001) • liczba ludności • gęstość |
1021 412 os./km² |
||
| Nr kierunkowy | +380-3257 | ||
| Kod pocztowy | 80064-80065 | ||
|
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
  Uhnów
|
|||
| Na mapach: | |||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||
Uhnów (ukr. Угнів) – miasto na Ukrainie w obwodzie lwowskim, rejon sokalski, do 15 lutego 1951 w województwie lubelskim w Polsce. Jest to obecnie najmniejsze miasto na Ukrainie liczące mniej niż 999 mieszkańców, całkowita liczba mieszkańców podawana jest ze wsią Zastawie.
Spis treści |
[edytuj] Położenie
Uhnów leży obecnie ok. 3 km od dzisiejszej granicy z Polską w linii prostej. Od przejścia w Hrebennem miejscowość dzieli niespełna 22 km. Miasto jest oddalone od Czerwonogrodu (dawniej Krystynopol) o ok. 35 km, a od Lwowa o ok. 75 km (82 km od ścisłego centrum miasta). Uhnów położony jest w odległości blisko 530 km od Kijowa. Przez miasto przepływa rzeka Sołokija.
[edytuj] Historia
- pierwsza wzmianka o Uhnowie pojawia się w 1360
- w roku 1462 Uhnów otrzymał przywilej na prawo miejskie od króla Polski Kazimierza Jagiellończyka
- 1470 – początek parafii katolickiej i budowa drewnianego kościoła z fundacji chorążego płockiego Zygmunt z Radzanowa
- 1621 – najazd Tatarski
- 1624 – morowe powietrze
- 1632 – pożar miasta
- XVII wiek – napady Kozackie na miasto
- 1695 – budowa nowego ceglanego obronnego kościoła (poprzedni drewniany spłonął) fundacji rodziny Duninów
- 1772 – pierwszy rozbiór Polski; Uhnów pod zaborem austriackim
- w okresie międzywojennym w Polsce miasto znajdowało się w województwie lwowskim, w powiecie rawskim
- 1 lipca 1934 roku do Uhnowa włączono obszar zniesionej gminy Zastawie[1]
- 17 września 1939 w wyniku agresji sowieckiej na Polskę zajęty przez ZSRR
- od 1941 okupacja niemiecka
- od 1944 – nie zaliczony do miast[2] – należał do Polski (gmina Uhnów, powiat tomaszowski, województwo lubelskie, także siedziba gminy Tarnoszyn)
- 15 lutego 1951 w ramach umowy o zamianie granic wcielony do Ukraińskiej SRR. W okolicach Uhnowa znajdowały się bogate złoża węgla kamiennego
- miasto znacznie zniszczone podczas II wojny światowej
- od 1991 Uhnów znajduje się w republice Ukrainy.
W mieście znajduje się pomnik poświęcony Ukraińskiej Powstańczej Armii (UPA).
Ludność miasta jeszcze w 1890 roku szacowano na 4,7 tys. Odtąd stale malała: 4,5 tys. w 1900 r., 3,9 tys. w 1939 r., 1,9 tys. w 1959 r., 1,5 tys. w 1970 r., i 1021 w 2001 r.
Od 2004 roku z inicjatywy proboszcza z pobliskich Dynisk ks. Wiesława Mokrzyckiego odbywa się corocznie w czerwcu pielgrzymka do Uhnowa (przed wojna Dyniska należały do parafii w Uhnowie), w których uczestniczy wielu byłych polskich mieszkańców z Uhnowa i ich potomków rozsianych po całej Polsce
[edytuj] Zabytki
- kościół katolicki, ceglany (obronny) z 1695, wybudowany na miejscu poprzedniego drewnianego który spłonął. Arch. Lenartowicz. Jedna z kościelnych wież została zniszczona w 1915 roku podczas niemieckiego ostrzału miasta. Kościół restaurowany w dwudziestoleciu międzywojennym. Zniszczony za czasów Ukraińskiej SRR, obecnie chyli się ku całkowitej ruinie. Dzwonnica kościelna pozostaje poważnie zniszczona, brama główna zdewastowana
- cerkiew murowana z XIX wieku, odnowiona w 1893 i przebudowana na początku XX wieku. Przed II wojną światową była jedną z najładniej pomalowanych cerkwi Małopolski. Wykonawcą w latach 1933-1936 tego dzieła był artysta Damian Horniatkiewicz
- żydowska ceglana synagoga z początku XX wieku (obecnie miejscowi urządzili w niej małą fabrykę)
- budynek chederu (żydowskiej szkoły)
- budynek starego młyna
- miejscowe cmentarze: chrześcijański i żydowski
Przed II wojną światową za czasów Rzeczypospolitej w Uhnowie znajdował się stary rynek otoczony rzędami drewnianych budowli z podcieniami. Dzisiaj po dawnej zabudowie nie zachował się żaden ślad.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Dz. U. z 1934 r. Nr 56, poz. 498
- ↑ Informator adresowy miast i gmin wiejskich Rzeczypospolitej Polskiej (stan na grudzień 1947). Warszawa: Instytut Wydawniczy Kolumna, 1948.
[edytuj] Bibliografia
- Janusz Z. Piekut, Agencja pocztowa Uhnów z „wymienionych” w 1951 r. terenów; w: „Filatelistyka” nr 12-96, s. 616-617, Wrocław 1996.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Uhnów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XII (Szlurpkiszki – Warłynka) z 1892 r.
|
|||||||
|
|||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||