Ukraina Lwów – Wikipedia, wolna encyklopedia
|
|||
 Ukraina w 1912 roku |
|||
| Pełna nazwa | Sportowe Towarzystwo Ukraina we Lwowie |
||
| Przydomek | Ukraińcy | ||
| Data założenia | jesień 1911 | ||
| Liga | nieaktualne | ||
| Adres | nieaktualne | ||
| Prezes | nieaktualne | ||
| Trener | nieaktualne | ||
|
|||
Ukraina Lwów – nieistniejący już obecnie polski klub piłkarski, założony we Lwowie w 1911 przez społeczność ukraińską.
W okresie międzywojennym piąta drużyna w ogólnej klasyfikacji w lidzę okregowej Lwów (po Polonii Przemyśl, Lechii Lwów, Hasmonei Lwów i Czarnych Lwów).
Znanymi zawodnikami klubu byli Aleksandr Skoceń i Karol Miklosz.
Ukraina Lwów jest często określana jako najlepszy, a z pewnością największy ukraiński klub sportowy w historii polskiego futbolu.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Klub powstał z inicjatywy ukraińskich uczniów Pierwszego Gimnazjum Akademicznego we Lwowie w 1903 roku. Początkowo działalność klubu ograniczała się do organizowania okazjonalnych meczów i spotkań.
Z inicjatywy profesora Iwana Boberskiego, który wcześniej pracował w ukraińskiej średniej szkole w Przemyślu na bazie klubu w 1911 r.[1], zostało założone Sportowe Towarzystwo "Ukraina". W ciagu pierwszych trzech lat klub grał głównie z innymi ukraińskimi klubami (Lwów należał wtedy do Austro-Węgier). W roku 1913 klub zajął czwarte od końca miejsce w rozgrywkach lwowskiej grupy II klasy Galicji.
Po I wojnie światowej klub reaktywowano w 1921 roku; na początku występował w rozgrywkach organizowanych przez Sportowe Towarzystwo spośród drużyn ukraińskich. 30 września 1925 roku, w celu złagodzenia stosunków polsko-ukraińskich, po jedenastoletniej przerwie, został rozegrany pierwszy oficjalny mecz drużyny polskiej (Hasmonea Lwów) z ukraińską, w którym Ukraina Lwów przegrała 1:4. Dopiero w 1928 roku, po zorganizowaniu przez PZPN okręgowej ligi Lwów, klub został członkiem PZPN i przystąpił do rozgrywek w niej.
Klub przez 12 sezonów (1928-1940) grał w polskiej okręgowej lidze Lwów - Klasa A: rozegrał 182 spotkania, zdobył 199 punktów, różnica bramek 433-351[2]. W latach 1937, 1938 i 1939 zdobywał wicemistrzostwo ligi.
Swój ostatni mecz Ukraina Lwów rozegrała 27 sierpnia 1939, przeciwko Pogoni Lwów. We wrześniu 1939 roku, kiedy wybuchła II wojna światowa, klub przestał istnieć.
Kiedy Lwów był okupowany przez radzieckie wojska do Dynama Kijów zostali zaproszeni najlepsi piłkarze ze Lwowa: Kazimierz Górski, Z. Cibor, Michał Matyas, Aleksandr Skoceń, którzy występowali w kijowskim klubie w latach 1940-1941.
W 1942 r. klub został reaktywowany w okupowanym przez niemieckich żołnierzy Lwowie i w tymże roku zdobył Mistrzostwo Galicji. W 1944 roku, po nadejściu do Lwowa radzieckich wojsk, klub został zlikwidowany. Komunistyczne władze przyniosły swoje towarzystwa - "Dynamo", "Spartak", "Lokomotyw", "Charczowyk". Po wojnie rozpoczęto aresztowania piłkarzy - reprezentant Polski Wacław Kuchar (podczas okupacji sowieckiej był trenerem tamtejszego Spartaka) i Aleksandr Skoceń - niektórzy z nich byli zagrożeni wywózką na Syberię. Wacław Kuchar, Kazimierz Górski i Michał Matyas wrócili do Polski, gdzie kontynuowali występy, Aleksandr Skoceń wyjechał do Francji, gdzie bronił barw OGC Nice. NKWD straciło utalentowanych młodych piłkarzy "Ukrainy Lwów" Petra Hnurę, Bohdana Kuźmę i Jewstachija Ticholiza. W celi w Drohobyczu został stracony znany drohobycki piłkarz i trener K.Kicił.
[edytuj] Bibliografia
- Encyklopedia piłkarska FUJI, Kolekcja klubów, tom 4: "Lwów i Wilno", Andrzej Gowarzewski
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
-
Menu