Władysław Jabłoński (prezydent) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Władysław Jabłoński (ur. 2 października 1872 w Warszawie - zm. 21 września 1952 w Warszawie) - architekt, działacz samorządowy.
Studiował w Petersburgu i w Wiedniu. Przez wiele lat był związany z Zarządem Miasta Warszawy. W 1918 był współzałożycielem, a następnie członkiem Zarządu Związków Zawodowych Pracowników Miejskich Warszawy.
Od 7 grudnia 1922 do 6 lipca 1927 był prezydentem miasta stołecznego Warszawy. Za jego prezydentury zostały zahamowane skutki inflacji w miejskiej gospodarce. Znacznej rozbudowie uległ przemysł i usługi miejskie. Rozwinęło się również budownictwo mieszkaniowe. Prezydent Jabłoński był też inicjatorem szerzenia oświaty i zakładania nowych szkół.
Pochowany na Starych Powązkach w Warszawie /kw. 63, rząd 4, grób 6-7/.
[edytuj] Bibliografia
- Encyklopedia Warszawy z 1994
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||