Wincenty Romanowski – Wikipedia, wolna encyklopedia
 |
Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Wincenty Romanowski (ur. 1923, zm. 20 czerwca 2011 w Warszawie) - polski zdegradowany żołnierz LWP w tym Informacji Wojskowej, skazany za represje wobec polskich obywateli w okresie stalinizmu w Polsce.
W czasie II wojny światowej członek Gwardii Ludowej (brał m.in. udział w zamachu na Café Club). Po wojnie, w latach 40. był funkcjonariuszem Informacji Wojskowej.
W 1998 został uznany za winnego znęcania się nad żołnierzami podziemia niepodległościowego w 1946. Sąd skazał go na 1.5 roku więzienia, pozbawił praw publicznych i zdegradował ze stopnia pułkownika w stanie spoczynku. W uzasadnieniu podano, że "metody oskarżonego niczym nie różniły się od metod gestapo".[potrzebne źródło] Był to pierwszy po 1989 wyrok na oficera Informacji Wojskowej. W sierpniu 1945 Romanowskiemu przyznano Order Virtuti Militari V klasy. 26 lipca 2006 prezydent RP Lech Kaczyński pozbawił Romanowskiego przyznanego orderu[1]. Miało się to stać na prośbę m.in. Kapituły Orderu Virtuti Militari, organizacji społecznych i kombatanckich. Byłego oficera zobowiązano listownie do zwrotu Orderu i legitymacji. Ponadto 18 sierpnia 2006 Prezydent RP pozbawił Romanowskiego Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski (przyznanego w 1972) i Krzyża Komandorskiego tego Orderu (przyznanego w 1980)[2]. Był to pierwszy w III Rzeczypospolitej przypadek odebrania tego Orderu żołnierzowi Ludowego Wojska Polskiego (wcześniej OVM odebrano m. in. Leonidowi Breżniewowi (1990) i Iwanowi Sierowowi (1995).