Województwo krakowskie (Królestwo Polskie) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Województwo krakowskie | |||
|
|||
| Istniało | 1816–1837 | ||
| Stolica | Kielce | ||
| Liczba powiatów | 10 | ||
Województwo krakowskie w 1827 (część zachodnia)
Województwo krakowskie – województwo Królestwa Polskiego istniejące w latach 1816–1837 ze stolicą przejściowo w Miechowie, następnie od 6 grudnia 1816 w Kielcach. Ukazem Mikołaja I z 23 lutego/7 marca 1837 r. zostało przemianowane na gubernię krakowską[1].
Województwo dzieliło się na 4 obwody i 10 powiatów:
- obwód kielecki
- obwód miechowski
- powiat krakowski (utworzony z części krakowskiego i hebdowskiego)
- powiat miechowski
- powiat skalbmierski (wówczas szkalmierski)
- obwód olkuski
- powiat lelowski
- powiat olkuski
- powiat pilicki (wówczas pilecki)
- obwód stopnicki
- powiat stopnicki (wówczas stobnicki)
- powiat szydłowski
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Juliusz Bardach i Monika Senkowska-Gluck (red.): Historia państwa i prawa Polski, Tom III od rozbiorów do uwłaszczenia. Warszawa: PWN, 1981, s. 354. ISBN 8301026588.
|
|||||