Województwo mazowieckie (Królestwo Polskie) – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Ten artykuł dotyczy województwa mazowieckiego Królestwa Polskiego. Zobacz też: województwo mazowieckie.

Województwo mazowieckie

Herb

Istniało

Królestwo Polskie, mapa, Londyn 1831

Województwo mazowieckie, województwo Królestwa Polskiego istniejące w latach 1816–1837 ze stolicą w Warszawie. Ukazem Mikołaja I z 23 lutego/7 marca 1837 r. zostało przemianowane na gubernię mazowiecką^[1].

Województwo dzieliło się na 7 obwodów i 15 powiatów:

obwód gostyniński (z siedzibą w Kutnie)
- powiat gostyniński
- powiat orłowski (z siedzibą w Kutnie)
obwód kujawski (z siedzibą we Włocławku)
- powiat brzeski
- powiat kowalski
- powiat radziejowski
obwód łęczycki
- powiat łęczycki
- powiat zgierski
obwód rawski
- powiat brzeziński
- powiat rawski
obwód sochaczewski (z siedzibą w Łowiczu)
- powiat sochaczewski
obwód stanisławowski (z siedzibą w Mińsku Mazowieckim^[2]^[3])
- powiat siennicki
- powiat stanisławowski
obwód warszawski
- powiat błoński
- powiat czerski
- powiat warszawski

Przypisy

↑ Juliusz Bardach i Monika Senkowska-Gluck (red.): Historia państwa i prawa Polski, Tom III od rozbiorów do uwłaszczenia. Warszawa: PWN, 1981, s. 354. ISBN 8301026588.
↑ Ustawa z 16 stycznia 1816 roku ustanawiała siedzibę obwodu w Stanisławowie, 7 lipca siedzibę przeniesiono do Mińska (ustawa). (7.02.2008)
↑ Historia powiatu mińskiego. (6.02.2008)

p • d • e Województwa Królestwa Polskiego

augustowskie • kaliskie • krakowskie • lubelskie • mazowieckie • płockie • podlaskie • sandomierskie