Województwo płockie (Królestwo Polskie) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Województwo płockie | |||
|
|||
| Istniało | 1816–1837 | ||
| Stolica | Płock | ||
| Liczba powiatów | 6 | ||
Województwo płockie, województwo Królestwa Polskiego istniejące w latach 1816–1837 ze stolicą w Płocku. Ukazem Mikołaja I z 23 lutego/7 marca 1837 r. zostało przemianowane na gubernię płocką[1].
Województwo dzieliło się na 6 obwodów i 6 powiatów:
- obwód lipnowski
- obwód mławski
- obwód ostrołęcki
- obwód płocki
- obwód pułtuski
- obwód przasnyski
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Juliusz Bardach i Monika Senkowska-Gluck (red.): Historia państwa i prawa Polski, Tom III od rozbiorów do uwłaszczenia. Warszawa: PWN, 1981, s. 354. ISBN 8301026588.
|
|||||