Województwo sandomierskie (Królestwo Polskie) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Województwo sandomierskie | |||
|
|||
| Istniało | 1816–1837 | ||
| Stolica | Radom | ||
| Liczba powiatów | 9 | ||
Województwo sandomierskie w 1827 (część zachodnia)
Województwo sandomierskie, województwo Królestwa Polskiego istniejące w latach 1816–1837 ze stolicą w Radomiu. Ukazem Mikołaja I z 23 lutego/7 marca 1837 r. zostało przemianowane na gubernię sandomierską[1].
Województwo dzieliło się na 4 obwody i 9 powiatów:
- obwód opatowski
- powiat opatowski
- powiat solecki
- obwód opoczyński (z siedzibą w Końskich)
- obwód radomski
- obwód sandomierski
[edytuj] Bibliografia
- Adam Duszyk, Sebastian Piątkowski, Radom - poznać i zrozumieć historię swojego miasta, Radom 2008.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Juliusz Bardach i Monika Senkowska-Gluck (red.): Historia państwa i prawa Polski, Tom III od rozbiorów do uwłaszczenia. Warszawa: PWN, 1981, s. 354. ISBN 8301026588.
|
|||||