Poznaj przeszłość Warszawy

Wojska Obrony Powietrznej Kraju – Wikipedia, wolna encyklopedia

Wojska Obrony Powietrznej Kraju – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Wojska Obrony Powietrznej Kraju (WOPK) - jeden z czterech, obok wojsk lądowych, wojsk lotniczych i marynarki wojennej, rodzajów Sił Zbrojnych PRL w latach 1962-1990.


WOPK przeznaczone były do obrony ludności, wojsk oraz ważnych ekonomicznie i strategicznie obiektów wojskowych i administracyjno-państwowych, znajdujących się na terytorium kraju, przed działaniami środków napadu powietrznego przeciwnika. Ich model organizacyjny powstał w siłach zbrojnych Związku Radzieckiego.

W 1990 WOPK weszły wraz z Wojskami Lotniczymi w skład Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej Kraju. Obecnie, po kolejnej reorganizacji i zmianie nazwy zadania tych wojsk pełnią jednostki włączone w skład Sił Powietrznych.

Spis treści

[edytuj] Struktura organizacyjna WOPK

Dowództwo Wojsk Obrony Powietrznej Kraju

Szkoły WOPK

Wojska Rakietowe i Artyleria WOPK

Korpusówka wojsk wojsk rakietowych i artylerii.jpg

Wojska Lotnicze WOPK

Korpusówka wojsk lotniczych personel latajacy.jpg

Wojska Radiotechniczne WOPK

Korpusówka wojsk radiotechnicznych.jpg

[edytuj] Umundurowanie, stopnie

Żołnierze WOPK nosili mundury wyjściowe w kolorze stalowym, buty i pas skórzany w kolorze czarnym, orzeł na czapce - wg kroju używanego w lotnictwie. MoRo i hełm w kolorze zielonym z odcieniem czarnego. Korpusówki zgodnie z odbytym przeszkoleniem. W oddziałach rakietowych w korpusie szeregowych i podoficerów obowiązywało nazewnictwo jak w jednostkach artyleryjskich, a więc: kanonier, bombardier, ogniomistrz.

[edytuj] Dowódcy WOPK

[edytuj] Bibliografia

  • miesięcznik "Lotnictwo", nr 3-5, 2002
  • "Leksykon wiedzy wojskowej", Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1979 s.485