Wormacja – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Wormacja Worms |
|||||
|
|||||
| Państwo |  Niemcy |
||||
| Kraj związkowy | Nadrenia-Palatynat | ||||
| Powierzchnia | 108,77 km² | ||||
| Populacja (31 grudzień 2009) - liczba ludności - gęstość |
81 784 752 osób/km² |
||||
| Położenie | 49°38' N 08°22' E |
||||
| Tablice rejestracyjne | WO | ||||
| Strona internetowa miasta | |||||
Wormacja[1] /vɔʁms/ (niem. Worms; jid. Vermayze; łac. Civitas Vangionum) – miasto na prawach powiatu w zachodnich Niemczech, w południowo wschodniej części kraju związkowego Nadrenia-Palatynat. Port nad Renem. Jedno z najstarszych niemieckich miast. 31 grudnia 2009 r. liczyło 81 784 mieszkańców na powierzchni 108,77 km².
Nazwa miasta ma korzenie celtyckie - Borbetomagus oznacza "osadę w na terenie podmokłym". Od VI w. przyjęto łacińską nazwę Wormatia. W czasach rzymskich nazwa miejscowości brzmiała Civitas Vangionum.
Spis treści |
[edytuj] Historia
W 1122 roku podpisany został konkordat wormacki.
26 maja 1521 roku Karol V ogłosił edykt wormacki (przedatowany na 8 maja) skazujący na banicję Marcina Lutra i jego zwolenników.
W 1689 roku miasto zostało zniszczone przez wojska Ludwika XIV.
W 1945 r., na skutek dwóch alianckich bombardowań, zniszczone zostało 60% zabudowy (zwłaszcza w śródmieściu).
[edytuj] Zabytki
Późnoromańska katedra św. Piotra (Dom. St. Peter) z 1130-1181, liczne kościoły romańskie i gotyckie m.in. św. Magnusa (Magnuskirche) z XI–XIII w., synagoga żydowska i szkoła talmudyczna, pozostałości zamku.
[edytuj] Współpraca
Miejscowości partnerskie:
Ampilly-le-Sec, Francja (kontakty utrzymuje dzielnica Heppenheim an der Wiese)- Auxerre, Francja
- Budziszyn, Saksonia
- Chemellier, Francja (kontakty utrzymuje dzielnica Ibersheim)
Kivumu, Rwanda
Mobile, Stany Zjednoczone- Nolay, Francja (kontakty utrzymuje dzielnica Pfeddersheim)
Parma, Włochy- Spira, Nadrenia-Palatynat
St Albans, Anglia
Tyberiada, Izrael
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami RP: Nazewnictwo geograficzne świata. T. 12: Europa Część II. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2010, s. 150. ISBN 978-83-254-0825-1.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
||||||||||||||
