Zarządzenie – Wikipedia, wolna encyklopedia
Zarządzenie – akt normatywny, niestanowiący źródła powszechnie obowiązującego prawa, wydany przez organ jednoosobowy, np. Prezydenta RP, Prezesa Rady Ministrów i ministrów oraz sędziów czy kierowników urzędów centralnych na podstawie ustaw, niemogący stanowić podstawy decyzji wobec obywateli, osób prawnych oraz innych podmiotów. Ma charakter najczęściej wewnętrzny i obowiązuje tylko jednostki organizacyjne podległe organowi wydającemu zarządzenie.
Zarządzenie może być wydane również przez jednostki niezwiązane z prawem państwowym i ustawodawstwem, które są centralnymi jednostkami różnych instytucji i korporacji (np. zarząd spółki handlowej). Zarządzenie tak wydane ma charakter i funkcjonuje jako wewnętrzna zasada postępowania, jednak nie może ono być sprzeczne, ani łamać prawa określonego w ustawach, ustanowionego przez państwo i organy władzy.
Odmiennym rodzajem zarządzenia jest dekretacja.