Zborów – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Zborów | |||||
|
|||||
| Państwo |  Ukraina |
||||
| obwód | tarnopolski | ||||
| Wysokość | 346 m n.p.m. | ||||
| Ludność (2001) • liczba ludności |
7500 |
||||
|
Położenie na mapie Ukrainy
  Zborów
|
|||||
| Na mapach: | |||||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||||
Zborów[1][2] (ukr. Зборів) – miasto na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, siedziba rejonu zborowskiego, do 1945[3] w Polsce, w województwie tarnopolskim, siedziba powiatu zborowskiego i gminy Zborów.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Miejscowość została zniszczona podczas najazdu tatarskiego w roku 1241. Zborów został założony przez szlachtę polską przybyłą na te ziemie z Małopolski. Od nazwiska pierwszych właścicieli Zborowskich wzięło swą nazwę dzisiejsze miasto Zborów. W roku 1639 nadano prawa miejskie. W 1649 roku nastąpiło oblężenie obozu wojsk koronnych z królem Janem Kazimierzem przez wojska kozacko-tatarskie zakończone rozejmem - tzw. ugodą zborowską. W roku 1913 miasto liczyło 6000 mieszkańców, w tym 1300 Polaków, 2400 Rusinów i 2300 Żydów. W okresie I wojny światowej miały miejsce ciężkie walki między legionistami czeskimi i słowackimi a armią austro-węgierską, tzw. bitwa pod Zborowem 2 czerwca 1917. W 1939 r. miasto zostało zajęte przez Armię Czerwoną.
3 lipca 1941 r. do Zborowa wkroczyły wojska niemieckie. Tego samego dnia żołnierze dywizji SS Wiking, rzekomo w odwecie za sowieckie zbrodnie, zabili w mieście 600-830 Żydów. 1 grudnia 1942 r. na podstawie rozporządzenia Hansa Krügera utworzono w Zborowie getto, w którym umieszczono około 3 tys. Żydów. 9 kwietnia 1943 r. 2,3 tys. mieszkańców getta zostało rozstrzelanych przez policję bezpieczeństwa z Tarnopola przy udziale niemieckiej żandarmerii i ukraińskiej policji. Ostatecznie getto zlikwidowano 5 czerwca 1943 zabijając pozostałych jeszcze przy życiu Żydów[4].
Rada Miejska Zborowa nadała honorowe obywatelstwo miasta Zborów Stepanowi Banderze[5]. Utworzona przez Stepana Banderę frakcja OUN-B ponosi odpowiedzialność za zorganizowane ludobójstwo polskiej ludności cywilnej na Wołyniu i Małopolsce Wschodniej[6].
[edytuj] Pobliskie miejscowości
[edytuj] Galeria
-
Ratusz w Zborowie
-
Polski pomnik Poległym za Ojczyzne
-
Pomnik Chmielnickiego
-
Cerkiew
-
Pomnik żołnierzy czesko-słowackich, 1917
-
Pomnik Szewczenki
[edytuj] Zobacz też
- bitwa pod Zborowem, 1649
[edytuj] Linki zewnętrzne
- zdjęcia ze Zborowa
- Zborów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XIV (Worowo – Żyżyn) z 1895 r.
Przypisy
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie wyników Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z dnia 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. T. 15: Województwo tarnopolskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1923, s. 25.
- ↑ Zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 28 lutego 1937 r. o ustaleniu urzędowych nazw miast (M.P. z 1937 r. Nr 69, poz. 104).
- ↑ Ustawa z dnia 31 grudnia 1945 r. o ratyfikacji podpisanej w Moskwie dnia 16 sierpnia 1945 r. umowy między Rzecząpospolitą Polską a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich o polsko-radzieckiej granicy państwowej (Dz. U. z 1946 r. Nr 2, poz. 5).
- ↑ Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6 s.328-329
- ↑ Bandera Honorowym Obywatelem
- ↑ Stepan Bandera za swoją "narodową postawę" otrzymał z rąk władz ukraińskich honorowe wyróżnienie wielu innych miast na terenie dzisiejszej Ukrainy Zachodniej (których liczba stale rośnie), są to oprócz Rawy Ruskiej m.in. Lwów, Iwano-Frankiwsk (dawny Stanisławów), Łuck, Tarnopol, Truskawiec, Kowel, Sokal, Czerwonogród (dawny Krystynopol), Chust, Brody, Żółkiew, Trembowla, Jaworów, Nowojaworowsk, Borysław, Dublany, Radziechów, Rawa Ruska, Kuźniecowsk, Dolina, Stebnik, Kołomyja, Skole, Morsztyn, Wołświn.
|
||||||||||||||||||||
|
|||||||
